دلم اسیر قفس نگاه توست

دلم اسیر قفس نگاه توست
زنده ب عطر جاری هوای توست

حصار این بند نه تنگ است و عذاب
دل خوشِ آن است که در پناه توست

ساحران همه ی شهر بسی بی خبرند
سِحر از آنِ چشم جادوگر توست

گر دلاویز ترین صوت جهانم باشد
آن نوازشگر روحم گرمی صدای توست

گر همه دشت بنازند به سرو رعنا
مایه ی فخر من آن قامت رعنایی توست

چو اسیرت باشم خوبتر از اینم نیست
میله های قفسم منظر زیبایی توست

من و زندان و قفس عاشق هم می مانیم
که همه لطف اسارت به نگهبانی توست


مونا سادات موسوی