قدیمها پنجره خونمون رو به شهری باز میشد که توش پر از آدمه

قدیمها پنجره خونمون رو به شهری باز میشد که توش پر از آدمهای مهربون بود

                   آدمهایی  که عشقشون  محبتشون صداقتشون همه چیزشون واقعی بود  اما

                     اینروزها آدمها همه چیزشون مجازی شده دیگه نه شهرمون مثل قدیمه

                                     نه  آدمهاش  نه حتی  خود  پنجره  خونمون.

                                            کاش  هنوزم  همه چی مثل  قدیم

                                                         واقعی بود...