رﻭﺯﮔﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ

رﻭﺯﮔﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﻧﯿﺴﺖ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﮐﺮﺩﻡ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﯿﺴﺖ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﺮﯾﺴﺖ ﻭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺒﯿﻨﺪ
ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻡ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺗﻠﺦ ﺑﯽ ﺗﻮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻓﻀﺎﯼ ﻏﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯿﺰﻧﺪ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﯿﺎﻓﺮﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﺗﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﺎﺷﻢ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ
ﮐﻨﻢ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯾﻢ ﮐﻢ
ﻣﯿﺎﻭﺭﻡ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎﺗﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻣﺮﺩﻩ ﯼ ﺗﻨﻢ ﺑﺎ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﯾﺮ ﺧﺸﮏ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﻋﻄﺶ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺤﺒﺖ ﻟﺒﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﻗﺪﺍﺳﺖ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺍﯾﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻡ .
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﻌﺮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯿﺰﻧﺪ .
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﻡ
ﻫﻤﯿﺸﻪ… ﻫﻤﻪ ﺟﺎ… ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ… ﺣﻀﻮﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻗﻠﺒﻢ ﺣﺲ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﭘﺲ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﭘﺮ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺑﻤﯿﺮﻡ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺑﺎﺷﻢ. ﭘﺲ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ﻧﮕﺬﺍﺭ