بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
این من بودم که با دست خود تو را در میان قبر نهادم، و هنگام رحلت، جان گرامى تو میان سینه و گردنم پرواز کرد پس همه ما از خداییم و به خدا باز مى‏گردیم پس امانتى که به من سپرده بودى بر گردانده شد، و به صاحبش رسید، از این پس اندوه من جاودانه، و شبهایم، شب زنده دارى است، تا آن روز که خدا خانه زندگى تو را براى من بر گزیند. به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت که امّت تو چگونه درستمکارى بر او اجتماع کردند، از فاطمه علیها السّلام بپرس، و احوال اندوه ناک ما را از او خبر گیر، که هنوز روزگارى سپرى نشده،و یادتو فراموش نگشته است. سلام من به هر دوى شما، سلام وداع کننده ‏اى که از روى رضایت یا آزردگی سلام نمى‏کند. اگر از خدمت تو باز مى‏گردم از روى خستگى نیست، و اگر در کنار قبرت مى‏نشینم از بدگمانى بدانچه خدا صابران را وعده داده نمى‏باشد.(نهج البلاغة،ترجمه دشتى: ص 425)
نقل این وقایع، در کتب اهل تشیع و تسنن به تواتر و بسیار زیاد است، از جمله:(مستدرک سفینة البحار، ج 8 ص، 248 – مصباح الانوار، ص 259 – علل الشرایع، ج 1، ص 185 – کشف الغمة، ج 1، ص 573 و ... .)
در عین حال، قبر مطهر ایشان، هم چنان پنهان است تا پیامش هم چنان رسا باشد؛ چرا که معلوم نیست محدوده‌ جوار کجاست؟ خانه‌ خودشان، کنار مدفن پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، یا میان خانه و منبر، همه جوار است. پس کسی نمی‌ تواند در یک نقطه‌ای از آن محدوده بایستد و با اطمینان بگوید: دقیقاً همین جاست؛ و این پنهانی، تا زمان ظهور فرزند شان، حضرت امام مهدی علیه السلام، ادامه خواهد داشت.(پایان)