ﻣﻦ ﺭﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺭﻭﻱ ﺗﻮ

ﻣﻦ ﺭﻭﺯ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺭﻭﻱ ﺗﻮ
ﮐﺰ ﻣﺸﺮﻕ ﺧﻴﺎﻝ ﺩﻣﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲ ﮐﻨﻢ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﻢ ﻭ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻢ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﻣﻲ ﺭﻭﻡ ﻭ ﺣﺮﻑ ﻣﻲ ﺯﻧﻢ
ﻭﺯ ﺷﻮﻕ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺎﻝ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺗﻮﺳﺖ
ﻣﻦ ﺟﺎﻱ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﻲ ﮐﻨﻢ
نفسی من با تو پرواز را بلد شدم