بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
ما نمی‌دانیم این چه حسّی است که برخی گمان می‌کنند که باید حتماً وارد میدان پاسخگویی به دیگران بشوند و به سؤالات و شبهات دیگران پاسخ بدهند؟! البته اگر بتوانند، امر لازمی هست که دیگران را مطلع و آگاه نمایند؛ همگان موظفند که به حدّ توان و امکان، وارد میدان جهاد تبیین شوند، اما اولاً تبیین فقط پاسخگویی به سؤالات و شبهات نیست - ثانیاً پاسخگویی فقط به کلام نیست - و ثالثاً ورود به هر میدانی، مقدماتی دارد.
ایجاد گروه، کانال و ... در شبکه‌های اجتماعی، اگر چه برای بسیاری کارآیی مفید دارد و برای بسیاری نیز سرگرمی شده است، اما دقت کنیم که بازی نیست و مسئولیت بسیار سنگینی بر عهدۀ مؤسس یا مدیران و حتی کاربران می‌ گذارد، چرا که تمامی این کانال‌ها و گروه‌ها، برای جذب مخاطب و برقراری ارتباط با دیگران ایجاد می‌گردد و چه بسا حتی یک خط، یک پست، یک عکس، یک کلیپ یا یک شوخی، سبب تزلزل در ایمان، یا انحراف در اذهان، یا ارتکاب گناهان گردد!
برخی از فعالان در فضای مجازی، جاهل، متکبر، کافر، مشرک، منافق، دشمن و لجوج هستند ؛ اما بسیاری از فعالان در فضای مجازی، افراد مسلمان، اهل کتاب، موحد، مؤمن و بسیار متقی و مقید می‌‌ باشند؛اما ممکن است ناگهان، نادانسته و ناخواسته، در گردابی بیفتند و غرق شوند!
گام بعدی، تلاش برای عمل به علم می‌باشد. چقدر آیه و روایت که در مورد ضرورت عمل به علم و نکوهش عالِمِ بدون عمل داریم.
امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السّلام فرمودند:
حکمت 98 نهج البلاغه: ضرورت عمل - اعْقِلُوا الْخَبَرَ إِذَا سَمِعْتُمُوهُ عَقْلَ رِعَايَةٍ لَا عَقْلَ رِوَايَةٍ، فَإِنَّ رُوَاةَ الْعِلْمِ كَثِيرٌ وَ رُعَاتَهُ قَلِيلٌ - هرگاه خبرى شنيديد آن را نيك بفهميد و در آن بينديشيد، نه اين كه بشنويد و نقل كنيد. زيرا نقل كنندگان علم بسيارند ولى، انديشه كنندگان در آن اندك اند.
علم فقط این نیست که کسی پاسخ برخی از پرسش‌ها و یا شبهات را بداند؛ بلکه دانستن و مهارت در روش تبلیغ یا پاسخگویی نیز خودش علم است؛ لذا کسی که هنوز به حد لازم به این علم نرسیده است و حتی نمی‌داند از کجا باید شروع کند و به کجا باید ختم نماید، نباید فعلاً وارد این میدان شود؛ چرا که ممکن است تبلغیش به ضد تبلیغ مبدل گردد و یا پاسخش نادرست باشد و حتی مخاطب را دورتر سازد.