دوباره شد وجود من اسیر و مبتلای تو

دوباره شد وجود من اسیر و مبتلای تو
مثل همیشه این قلم دم زند از وفای تو

عرض ادب به ساحت شما روانه می کند
قافیه های این غزل خلق شده برای تو!

مادر آب، می شود دعا کنی برای من؟
که رفـته تا عـرش خـدا نـوای ربّنای تو!

تـکّـه نـخــی ز چـادرت بـر من بینوا ببخش
حاجت من همین شده هرسحر از خدای تو

خاتم أنبیاء خودش گفت به محضر شما
مادر من تـو هستی و پـدر شود فدای تو

شرح مقامتان فقط آیه ی وحی می شود
سوره ی کوثر هـدفش مدح تو و ثنای تو

خشت به خشت قلب من خورده سند به نامتان
گوشه چشمی بنما، دست من و عطای تو