ﺩﻝ ﺑﺴﭙﺎﺭ...

ﺩﻝ ﺑﺴﭙﺎﺭ...
ﺑﻪ ﺁﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺳﻮﺯﺍﻧﺪ،
ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺭﺍ!
ﻭ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻏﺮﻕ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ،
ﻣﻮﺳﯽ ﺭﺍ!
ﻧﻬﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮﺭﺩ،
ﯾﻮﻧﺲ ﺭﺍ!
ﮐﻮﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ،
ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻮﺟﻬﺎﯼ ﻧﯿﻞ ﻣﯽﺳﭙﺎﺭﺩ،
ﺗﺎ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺶ!
ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻧﺶ ﺑﻪ ﭼﺎﻩ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ،
ﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻋﺰﯾﺰ ﻣﺼﺮ ﺩﺭ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩ!
ﺁﯾﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﯿﺎﻣﻮﺧﺘﯽ...؟
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻢ،
ﻗﺼﺪ ﺿﺮﺭ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺧﺪﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ...
ﭘﺲ ﺑﻪ ﺗﺪﺑﯿﺮﺵ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻦ...
ﺑﻪ ﺣﮑﻤﺘﺶ ﺩﻝ ﺑﺴﭙﺎﺭ...
ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﮐﻞ ﮐﻦ...
ﻭ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺍﻭ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﺩﺍﺭ...!
ﻓﻘﻂ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺻﺎﻑ ﮐﻦ؛