هم تدری ابغیابک شنهو سویت

هم تدری ابغیابک شنهو سویت/
رحت جابلت ربی و عاتبیته.
و الیعاتب الباری یعنی کفران/
لچن انه اعله مودک هاذ سویته.
گتله اعتاب عندی واستمع زین/
و لو ادری ابجهنم جسمی خلیته.
اذا انته جمیل و خالق الاجمال/
شنو ذنبی اذا محبوبی حبیته.
انه ادری اموت و باچر احساب/
و شخص الی یعبدک دوم رحمیته.
احلفک بلحشر جاوبنی بس های/
اریدن کون اقنع للی سئلیته.
اذا تدری المحبه یعنی اذنوب/
نبی الله محمد لیش حبیته؟
لحظه و عن علیک و ماصبرت اهای.
امرت الوحی بجناحه صعدیته/
لیش ابفگد یوسف عذبت یعگوب.
و من گد البچی والنوح اعمیته/
یعنی انته تحب و الباجی لا ایحبون؟
بس انته تحب والیحب عابیته؟
خالقنی بشر اشکرک یا مولای/
و خالقلی گلب و ابصدری حطیته.
هم خالق محبه و بلگلب موجود/
گلب الی یحب چا لیش کسریته.
ما عاتب بعد، خلص عتابی اویاک/
بس ردلی الاحبه الانته خلقیته