خالق مهربان،

خالق مهربان،
یگانه تکیه گاه من وتوست!
پس؛
به" تدبیرش "اعتماد کن
به "حکمتش" دل بسپار
به او "توکل" کن
وبه سمت او "قدمی بردار"
تا "ده قدم" آمدنش به سوی خودرا
به تماشا بنشینی