نقد فیلم «عقل و احساس»

عقل و احساس به کارگردانیِ جورجیا اوکلی که بر اساس رُمان جین آستن ساخته شده، مُکاشفه‌ی احساساتِ انسانی بر مدار تزویرگریِ طبیعت و غریزه است. این درام از نمونه‌های کلاسیک و نوعی از کُهن‌اُلگوی ناظر بر قصٌه‌های عاشاقانه‌ی انگلیسی است و چه اندازه خوب که قهرمان‌اش شبیهِ «بلندی‌های بادگیر» برونته شده. وضعیت در سینمای امروز نه کلاسیک است و نه مُدرن چرا که پایه‌های سینما با نقدهای تقلب‌گونه، دکوپاژهای تکراری و زیستِ کلیشه‌ای در مُحتوا به لرزه در آمده. بخشِ بزرگی از طبیعت در سینما را با مترِ برداشت‌های بلند از مناظر باید ساخت که خوشبختانه این پدیده در فیلم، در حدِّ یک فکتِ تکراری هم که شده، ارائه گشته. نگاهِ فمینیسمی به زن در ادبیات از «مادام بوآری» فلوبر، آغاز شد که بنظرم این نگاه در سینما را هیچکاک با «پلژر گاردن» و والی، استارت زد. چُنین نگاهی در سینمای ایران به افتخاراتِ بهرام بیضایی، مخصوصاً در «سگ کشی»، اضافه شد. نگاهی که به باورِ من دینِ مبینِ اسلام آن را متعالی کرده و متأسفانه تا به امروز نه در سینما و نه در تلویزیون گزاره‌ای از آن یافت نکرده‌ام. آستن به دنبالِ کشفِ این نگاه در رُمان خود بوده که اوکلی کنایه‌هایی از آن را در فیلم‌‎اش گُنجانده. فرهنگِ فیلم محصولِ ترسِ از جنس مخالف است و این ترس در رُمانِ آستن هم خوانده می‌شود امّا به مراتب انتظار می‌رود موسیقی و سکانس‌های مرتبط با نمایشِ زیبایی و وسعتِ طبیعت هم ربطی به این موضوع داشته باشند که متأسفانه این ربط با فانتزی‌ها و رُمانتیک‌گویی‌ها از بین رفته و...
متن کامل را در مجله‌ی سینمایی برداشت بلند بخوانید.
https://longtake.ir/mag/?p=26441
ویدئوی مرتبط را در کانال آپارات من ببینید.
https://aparat.com/v/tyuw8w1
✍️ #علی_رفیعی_وردنجانی
#نقد_فیلم #عقل_احساس #جین_آستن #جورجیا_اوکلی #سینما #ادبیات #رمان #هنر #فرهنگ
دیدگاه ها (۰)

نقد سینمایی «ماهور»

نقد سینمایی «مرد نجواگر»

نقد فیلم «اودیسه»

نقد فیلم «اتاق‌های پشتی»

نقد فیلم «آنتیک» به بهانه‌ی اکران آنلاین

نقد فیلم کوتاه «سرریز»

نقد کمدی‌ها و استندآپ‌ها

نقد فیلم «در آستانه‌ی جنگ»

نقد فیلم «قلب هیولا»

نقد فیلم «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید»

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط