شمشیر بر تاریکی پارت ۱۰
تانجیرو: اوه...سلام کانائو سان...تو کی اومدی؟
شینوبو: همین الان جلو دروازه بود
کانائه:اینارو ولش کن...قابلمم چی شد!؟😢🤧
تانجیرو: درست نشد....ولی رفتم یه نوش رو گرفتم
کانائه تانجیرو رو محکم بغل میکنه و میگه: مرسی که هستیییییییی😭😭🤧🤧( گریه الکی)
تانجیرو: خاله! کمرم!😣😵
کانائه: آخ آخ...ببخشید
شینوبو:راستی...تو گفته بودی که خالت دست پخت خوبی داره....ولی خواهر من که---
کانائه: خیلیییی بدجنسی شینوبو!😡
کانائو: (لبخند)🤭
تانجیرو: باور کنید وقتی غذا رو نمیسوزونه! یا مثلا نمک و شکر رو قاطی نمیکنه خیلی غذا هاش خوب میشن!
کانائه:آخیییییی☺️
شینوبو:.....😶😶
کانائو: میگم...کی قراره برگردیم؟
شینوبو:بعد اینکه صبحونه بخوریم....شاید مثلا یه ساعت دیگه😗
کانائو: ارباب از این موضوع خبر دارن؟
شینوبو:آره...من براشون نامه نوشتم
ویو امارت ارباب
کلاغ: نامه ای از طرف شینوبو کوچو هاشیرای حشره دارم
آمانه:لطفا بدش به من
اوبایاشیکی:آمانه...چی نوشته؟
آمانه: سلام و عرض ادب خدمت ارباب دارم...میخواستم به اطلاع شما برسونم که خواهرم یعنی کانائه کوچو هاشیرای گل زنده و در حال حاضر پیش منه...(تعریف داستان)
اوبایاشیکی: حیرت آوره....خوشحالم که فرزندم هنوز زنده است....
ویو امارت پروانه
زنیتسو:چییییییییییییییییییی؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
آئوی: گفتم که! رفته ماموریت!
اینوسکه: لعنتییییییی! من باید قوی تر بشمممممممم!!!!!!!
زنیتسو: اما چرا الان داری به ما میگییییییی؟؟!!
آئوی: خفه شو دیگه!
شینوبو: سلام به همه! ما برگشتیم!
آئوی: شینوبو ساما...خوش اومدین....کانائو سان و تانجیرو سان کجان؟ مگه پیش شما نبودن؟
شینوبو: چرا...ولی اونا با نه سان(خواهر بزرگتر) اومدن...من سریعتر اومدم که به بقیه اطلاع بدم
ذهن آئوی: شینوبو ساما دیوونه شدن؟ کانائه ساما که--
کانائه: واااای! اینجا از وقتی من رفتم خیلی تغییر کرده ها! اوه....تو باید آئوی باشی! خیلی بزرگ شدی ها!
آئوی اشک تو چشماش جمع شد...سریع دویید طرف کانائه و اونو بغل کرد
آئوی: کانائه ساماااا😭😭😭💔 شما...شما چطور زنده اید!؟😭😭🤧🤧
زنیتسو: کانائه ساما؟...(نگاه به اینوسکه)
اینوسکه: مگه مرده بوده؟(نگاه به زنیتسو)
جفتشون: (شونه بالا انداختن)
کانائو: شینوبو ساما...یهو خیلی سرعتتون رفت بالا...(دیدن موقعیت و سکوت کردن)
تانجیرو: آئوی سان...(نگاه به کانائو)
کانائو: وقتی استاد به ظاهر فوت کردن...
تانجیرو: (تمام حواسش رفت سمت کانائو)
کانائو: آئوی سان خیلی عذاب وجدان داشت...چون نمیتونه بجنگه
تانجیرو: که اینطور...ولی تو خیلی قویی
کانائو: هوم؟
تانجیرو: آخه با اینکه خاله به ظاهر فوت کرده بودن تو بازهم ادامه دادی...میدونی از این اخلاقت خوشم میاد(لبخند دختر کش)
کانائو: (تا بناگوش گوجه)
تانجیرو: حالت خوبه؟!
کانائو: چیزه....من یه کاری برام پیش اومده!( فراااااااار)
تانجیرو: چش شد یهو؟
زنیتسو: تان-جی-رو....چرااااا تووووو؟؟؟!!! چرا تو باید از این حرفا بلد باشیییییییی(افتاده به جون تانجیرو)
تانجیرو: زنیتسو! آروم باش! چی میگی!؟
اینوسکه: منم بلد مبارزه کنم!!!
شینوبو: بهتره ما از این جمع دور بشیم....
کانائه و آئوی:( تایید)
شینوبو: همین الان جلو دروازه بود
کانائه:اینارو ولش کن...قابلمم چی شد!؟😢🤧
تانجیرو: درست نشد....ولی رفتم یه نوش رو گرفتم
کانائه تانجیرو رو محکم بغل میکنه و میگه: مرسی که هستیییییییی😭😭🤧🤧( گریه الکی)
تانجیرو: خاله! کمرم!😣😵
کانائه: آخ آخ...ببخشید
شینوبو:راستی...تو گفته بودی که خالت دست پخت خوبی داره....ولی خواهر من که---
کانائه: خیلیییی بدجنسی شینوبو!😡
کانائو: (لبخند)🤭
تانجیرو: باور کنید وقتی غذا رو نمیسوزونه! یا مثلا نمک و شکر رو قاطی نمیکنه خیلی غذا هاش خوب میشن!
کانائه:آخیییییی☺️
شینوبو:.....😶😶
کانائو: میگم...کی قراره برگردیم؟
شینوبو:بعد اینکه صبحونه بخوریم....شاید مثلا یه ساعت دیگه😗
کانائو: ارباب از این موضوع خبر دارن؟
شینوبو:آره...من براشون نامه نوشتم
ویو امارت ارباب
کلاغ: نامه ای از طرف شینوبو کوچو هاشیرای حشره دارم
آمانه:لطفا بدش به من
اوبایاشیکی:آمانه...چی نوشته؟
آمانه: سلام و عرض ادب خدمت ارباب دارم...میخواستم به اطلاع شما برسونم که خواهرم یعنی کانائه کوچو هاشیرای گل زنده و در حال حاضر پیش منه...(تعریف داستان)
اوبایاشیکی: حیرت آوره....خوشحالم که فرزندم هنوز زنده است....
ویو امارت پروانه
زنیتسو:چییییییییییییییییییی؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
آئوی: گفتم که! رفته ماموریت!
اینوسکه: لعنتییییییی! من باید قوی تر بشمممممممم!!!!!!!
زنیتسو: اما چرا الان داری به ما میگییییییی؟؟!!
آئوی: خفه شو دیگه!
شینوبو: سلام به همه! ما برگشتیم!
آئوی: شینوبو ساما...خوش اومدین....کانائو سان و تانجیرو سان کجان؟ مگه پیش شما نبودن؟
شینوبو: چرا...ولی اونا با نه سان(خواهر بزرگتر) اومدن...من سریعتر اومدم که به بقیه اطلاع بدم
ذهن آئوی: شینوبو ساما دیوونه شدن؟ کانائه ساما که--
کانائه: واااای! اینجا از وقتی من رفتم خیلی تغییر کرده ها! اوه....تو باید آئوی باشی! خیلی بزرگ شدی ها!
آئوی اشک تو چشماش جمع شد...سریع دویید طرف کانائه و اونو بغل کرد
آئوی: کانائه ساماااا😭😭😭💔 شما...شما چطور زنده اید!؟😭😭🤧🤧
زنیتسو: کانائه ساما؟...(نگاه به اینوسکه)
اینوسکه: مگه مرده بوده؟(نگاه به زنیتسو)
جفتشون: (شونه بالا انداختن)
کانائو: شینوبو ساما...یهو خیلی سرعتتون رفت بالا...(دیدن موقعیت و سکوت کردن)
تانجیرو: آئوی سان...(نگاه به کانائو)
کانائو: وقتی استاد به ظاهر فوت کردن...
تانجیرو: (تمام حواسش رفت سمت کانائو)
کانائو: آئوی سان خیلی عذاب وجدان داشت...چون نمیتونه بجنگه
تانجیرو: که اینطور...ولی تو خیلی قویی
کانائو: هوم؟
تانجیرو: آخه با اینکه خاله به ظاهر فوت کرده بودن تو بازهم ادامه دادی...میدونی از این اخلاقت خوشم میاد(لبخند دختر کش)
کانائو: (تا بناگوش گوجه)
تانجیرو: حالت خوبه؟!
کانائو: چیزه....من یه کاری برام پیش اومده!( فراااااااار)
تانجیرو: چش شد یهو؟
زنیتسو: تان-جی-رو....چرااااا تووووو؟؟؟!!! چرا تو باید از این حرفا بلد باشیییییییی(افتاده به جون تانجیرو)
تانجیرو: زنیتسو! آروم باش! چی میگی!؟
اینوسکه: منم بلد مبارزه کنم!!!
شینوبو: بهتره ما از این جمع دور بشیم....
کانائه و آئوی:( تایید)
- ۹.۸k
- ۳۰ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط