این بارکه به اینه نگریستم چیز عجیبی دیدم ادمی لبخندبه لب
این بارکه به اینه نگریستم چیز عجیبی دیدم ادمی لبخندبه لب که اندوه چشمانش لبخندمصنوعی اش رافریادمیزد...این بارکه نگریستم دختری دیدم که چروک های صورتش تورابه غلط می انداخت که چندسال ازوجودش میگذرد...این بارکه نگریستم درچشمانش خیسی راحس کردم انگاررربغض های پنهانش دگر تاب ماندن درگلویش رانداشتند این باربرام چه مبهم بود انگار اوراتابحال ندیده بودم به راستی اوکه بود...فکر که میکنم یادم نمی اید کی به او نگریسته بودم یعنی فاصله ی زمان اینگونه اش کرده بود...ای دخترک ادامه بده صدای پای نابودی نزدیک است بوی غم کل وجودت راگرفته بغض بدجور مهمان گلویت شده حس تتفرت اخرکارخودش راکرد وقت رفتن است بیابرویم اینجادگرجای ماندن نیست. # نسیم مرگ #
- ۵۲۱
- ۰۱ شهریور ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط