بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
بنابراین، دین اگر حق باشد، یعنی دین خدا باشد، یقیناً تمامی شئون زندگی فردی و اجتماعی را شامل می‌گردد. مگر می‌شود که خداوند علیم و حکیم، در یک امری، یا یک مقطعی، یا یک مکانی، بنده‌اش را رها نماید و او را راهنمایی و هدایت ننماید؟!
لذا می‌بینیم که در اسلام عزیز، از طهارت شخصی، با مستحبات و مکروهاتش گرفته تا جهاد و جنگ و شهادت، همه جا خداوند متعال، راه نشان داده است، چه باید کردها و چه نباید کردها را ابلاغ نموده است.
در بُعد نظری اعتقادات، از توحید و معاد گرفته تا نبوت و ولایت و امامت- از دوست و دشمن شناسی گرفته، تا انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی، رفتار شناسی و ...؛ همه را بیان نموده است.
در بُعد عملی (قوانین زندگی = احکام)، از رعایت سلامت برای برخورداری از نطفه سالم گرفته، تا چگونگی انعقاد آن، تا احکام بارداری، تا زایش، تا تعلیم و تربیت، تا تحصیل علم و کسب تخصص، تا آغاز زندگی مشترک و اجتماعی با ازدواج، تا کسب و کار، تا مواضع سیاسی، اخلاق فردی و اجتماعی، مدیریت... و خلاصه هر چه که مبتلابه انسان، در زندگی دنیوی می‌باشد را بیان نموده است.
بنابراین: اولاً کارکرد دین در دنیاست و نتایجش، هم در دنیا و هم در آخرت است؛ و ثانیاً اسلام تمامی شئون زندگی فردی و اجتماعی را شامل می‌گردد.
چنان که نتیجه‌ ایمان و تقوای فردی و اجتماعی - ایستادگی در مقابل جهل، کفر و ظلم - رعایت عدالت و قسط و در همین دنیا ظهوری دارد و سبب رشد و کمال فردی و اجتماعی می‌گردد، و البته در آخرت نیز ظهور اتمّ خود را دارد و نتیجه‌ کفر، ظلم، فسق و فساد نیز همین‌طور است.
نکته‌ انحرافی : برخی، مبتنی بر جهان‌بینی مادی، زندگی مادی را نیز فقط ابزاری توصیف می‌کنند و می‌پرسند: اسلام، درباره‌ برق، الکترونیک، دی‌ان‌ای، اصلاح نژاد بذر کشاورزی یا نطفه‌ حیوانی، ساخت ماهواره‌های کاوشگر، ساختمان‌سازی، پل و بزرگراه‌سازی و چه آورده است؟! و اگر چیزی نیاورده، پس چگونه مدعی می‌شوید که دین حق اسلام، تمامی شئون زندگی فردی و اجتماعی را شامل می‌گردد.؟!
این شبهه‌، به جهات گوناگونی، کاملاً انحرافی می‌باشد که به دو جهت آن اشاره می‌نماییم:
1- مگر انسان، در این دنیا، انسان نیست که خود را ابزار ببیند؟! پس چرا زندگی دنیوی را به دستآوردهای علوم تجربی خلاصه می‌کنند؟! مگر آدمی، ازدواج و تولید مثل ندارد؟ -مگر تعاملات گوناگون اجتماعی، از روابط با همسایه گرفته تا شهروندی، تا حکومت و سیاست و روابط بین الملل ندارد - مگر همکاری و تعاون، و یا مقابله ندارد - مگر دوست و دشمن ندارد - مگر جنگ و صلح ندارد -(ادامه دارد...)