هیچوقت نذار تنها بمونم

هیچوقت نذار تنها بمونم
نبودنات رو طولانی نکن
نذار چند روز بگذره و من بیخبر از حالت بمونم
نذار چند وقت عادت کنم به ندیدنت
نذار راه رفتن توی این زندگی رو بدونِ تو بلد بشم
اجازه نده شبها به خوابِ بدون شب بخیرهات عادت کنم
نذار عادت کنم که اسمت نیفته روی گوشیم
فرصت نده تنهایی در قوطی کنسروها رو باز کنم
نذار یادم بره دلبری کردن رو و بجاش بشم آدم زمخت
نذار یادم بره وقت ذوق یا ناراحتیم یه گوشه از بغلت میشه شریک حالم
اجازه نده یادم بره تو یجور دیگه دوسم داری، یجور خوب
اجازشو ازم بگیر که طعم زندگی ِبدون تو رو بچشم
میدونم طعمش تلخِ
حتی حدس میزنم مثل زهرمار باشه
ولی تو اینکارو نکن
این بشر دوپا، بدجور بنده عادتهاشِ
نذار به نبودنت، هر چند خیلی تلخ، عادت کنم
اجازه نده رسم زندگی بدونِ تو رو یاد بگیرم
میدونم بعد تو شاید هیچوقت نتونم زندگی کنم
ولی اگر نبودنات طولانی بشه
میترسم از عادت به زندگی نکردن
بمون، میخوام زندگی کنم:) 💜