ابوالفضل، عاشق حسين، فداى حسين، انيس حسين و جليس حسين علي

ابوالفضل، عاشق حسين، فداى حسين، انيس حسين و جليس حسين عليه السلام است.
بارها در روز عاشورا آمد و اجازه رفتن خواست. كه «لقد ضاق صدرى و سئمت من الحياة»*؛ سينه ‏ام تنگ است از زندگى ملول گشته ‏ام ... از زندگى خسته‏ ام. حضرت هر بار فرمود؛ «انت صاحب لوائى»*؛ تو پرچمدار من هستى.
تا آنكه همه ‏ى سروها از پاى افتادند و همه‏ ى پروانه ‏ها سوختند جز ابوالفضل و حسين عليه السلام باقى نماندند. با داغ دل اهل حرم و محاصره ‏ى تمامى اهل‏بيت ...
اين بار ابوالفضل اذن خواستند و حسين عليه السلام فرمود: كه آب بياور. حرارت و عطش بر تمامى اهل حرم اثر گذاشته بود.
ابوالفضل آمد، به كنار شريعه رسيد و با مشك پر و لب تشنه باز گشت ... با خودش مى‏فرمود و مى‏خواند و اين رجز او بود ... از مرگ نمى‏ترسم. هنگامى كه مرگ نعره بكشد از مرگ نمى‏ترسم تا بدنم در ميان شمشيرها پنهان شود. جانم فداى فرزند مصطفى ... من سقاى خيمه ‏ها هستم ...
آمد و آمد تا آن‏جا كه متحير ايستاد. با دست بريده و سر شكافته و تيرى بر چشم و تيرى بر مشك.

امام صادق عليه السلام فرمود؛ «كان عمنا العباس بن على عليه السلام نافذ البصيره، صلب الايمان، جاهد مع اخيه الحسين عليه السلام و ابلى بلاء حسنا و مضى شهيداً»**
عموى ما ، عبّاس ، داراى بينشى ژرف و ايمانى راسخ بود ؛ همراه با امام حسين عليه السلام جهاد كرد و نيك آزمايش داد و به شهادت رسيد .


و نيز فرمودند:
«... و اشهد انك قد بالغت فى النصيحة و اعطيت غاية المهجود ... اشهد انك لم تهنَّ و لم تنكل و انك مضيت على بصيرة من امرك، مقتدياً بالصالحين و متبعاً للنبيين». **
من، گواهی می‏دهم که در خیرخواهی امت، نهایت سعی و تلاش خود را به کار گرفتی، و تا آخرین توان خود، برای پیروزی دین الهی، اهتمام ورزیدی...
من، گواهی می‏دهم که تو، در امر دینت، هیچ‏گونه سستی نکردی، و در برابر دشمن، باز نایستادی، و به درستی که تو، با کمال بصیرت و آگاهی، از دنیا رفتی، در حالی که به صالحان، اقتدا نموده، و از پیامبران الهی علیهماالسلام، پیروی کردی»

* بحارالانوار، ج 45، ص 41
** سخنان حسين بن على عليه السلام، محمد صادق نجمى، ص 373 و ص 374


استاد علی صفایی حائری🌹❤
وارثان عاشورا، ص: 226