من پس از عشق تو برعشق جهان میخندم

من پس از عشق تو برعشق جهان میخندم
هرکه آرد سخن دل به زبان میخندم...

سوخت روزی دلم آنگونه که خاکسترشد
پس از آن روز به سوز دگران میخندم...

خنده تلخ من از گریه غم انگیزتر است
کارم از گریه گذشت است بدان میخندم

یافتم بار دمی ، تابه سرا پرده عشق
به هوس باختن پیر و جوان میخندم...

سالهاشد که من مرده دل ازعالم یاس
به تلاش تن و سرسختی جان میخندم...

دگرم نیک و بد دهر تفاوت نکند...
من بیدل به زمین و به زمان میخندم...