سهراب سپهری

سهراب سپهری


چه کسی میداند؟؟؟
که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟
چه کسی می داند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟
پیله ات را بگشا،
تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی! از صدای گذر آب چنان فهمیدم: تندتر از آب روان، عمر گران میگذرد. زندگی را نفسی، ارزش غم خوردن نيست! آرزویم این است آنقدر سير بخندی كه ندانی غم چيست.