زندگی قصه آبی ست روان

زندگی قصه آبی ست روان
که به جوبار تو و من جاریست
خنک آن باغچه ای که گلش ریشه در این آب فراوان دارد
کاش ما سبز شویم سبز چون ذهن بهار همنفس با گل سیب و دو پیمانه لب از سرخ انار و کجا؟
گوشه دنجی که جهان باغ تر است