همان سرو همیشگی یست

همان سرو همیشگی یست
میعادگاه عشق
سایه سار عاشقانه های بی انتها
من ایمان دارم اتفاق را،
زیبایی را ،
اشک شوق را
که چون شبنم سحرگاهان از گونه گلبرگ
بر خاک میافتد
دل کندن از رخوت رد پاهای
تنها را
طنین نغمه عشق به پیوند
هست و نیست را
و
گمشدن را بیش از همه دوست دارم
گمشدن در واژه های شیرینت
...
به تبسم عشق
هنوز امیدم هست
به نواختن ساز خوشبختی
که عمریست منتظر
همخوانی من و توست
در خشت خشت سختی دل سنگدلان
آشیانی بر افراشته از جنس اجابت و دیدار
روی همان سرو همیشگی
سایه سار عاشقانه های بی انتها


تورج اسدی