آسوده باشید مردم!

آسوده باشید مردم!
خیالتان تخت،
اینجا دیگر کسی عاشقی نمیکند
شاملو نمیخواند،
اینجا آدم ها همه دلگیرند
پیِ سهراب میگردند تا سوار قایقی شوند خاطراتِ نصفه نیمه ی شان را پارو کنند و بروند...
نگران باریدن باران عشق نباشید
فرهادی نیست که دیوانه وار شیرینی را به قدم زدن های دونفره دعوت کند.
ما دیگر آدم های تنهایی هستیم که میخواهیم دست خودمان را بگیریم و تنهاییمان را تنها قدم بزنیم
نه حالِ دوست داشته شدن داریم نه قبولِ مسئولیت درست عاشقی کردن
ما یک مشت آدم خسته ایم که تنها با مرگ حالمان کوک میشود!
نفسِ عمیقی بکشید ما دیگر خوب نمیشویم!