بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
متن و ترجمۀ آیه بدین شرح می‌باشد:
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ - اى فرزندان اسرائيل نعمتهايم را كه بر شما ارزانى داشتم به ياد آريد و به پيمانم وفا كنيد تا به پيمانتان وفا كنم و تنها از من بترسيد.( سوره بقره آیه 40)
و البته برای فهم بهتر از پیام و مقصود آیه، حتماً باید آیات بعدی را نیز قرائت نمود که فقط به بیان سه آیه بسنده می‌شود:
وَآمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ -و بدانچه نازل كرده‏‌ام كه مؤيد همان چيزى است كه با شماست ايمان آريد و نخستين منكر آن نباشيد و آيات مرا به بهايى ناچيز نفروشيد و تنها از من پروا كنيد.(سوره بقره آیه 41)
وَلَاتَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ - و حق را به باطل درنياميزيد لباس حق را به باطل مپوشانید و حقيقت را با آنكه خود می دانید كتمان نكنيد.(سوره بقره آیه 42)
وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ - و نماز را بر پا داريد و زكات را بدهيد و با ركوع ‏كنندگان ركوع كنيد.(سوره بقره آیه 43)
و در ادامه، نکات و تذکرات دیگری را نیز بیان نموده است.
همانطور که از ابتدای آیه معلوم است، خطاب آیات به بنی اسرائیل می‌باشد؛ اگر چه مفاد آن عمومیت دارد و همگان، حتی مسلمانان را نیز شامل می‌گردد؛ و به همین دلیل در قرآن مجید، یادآور شده است.
متذکر گردیده که نعمات إلهی را به یاد آورید، چرا که فراموشی آنها، سبب ناشکری و انحراف می‌گردد؛ و فرمود: در میان اهل کتاب و مردم، اولین گروهی نباشید که به قرآن مجید کفر می‌ورزند!
خداوند منّان، به قوم بنی اسرائیل، برتری‌ها و نعمات بسیاری بخشید؛ اما در تمامی موارد، کفران نعمت نمودند، چنان که پس از نجات از فرعونیان، تازه به گوساله‌ پرستی روی آوردند و از فرامین الهی نیز سرپیچی نمودند!
اقوام دیگر نیز مستثنی نیستند، و بسیاری از مردم، نعمات إلهی را فراموش می‌کنند، نافرمانی می‌کنند، معصیت و گناه می‌ کنند و هوای نفس خود و گوساله‌های نمادین را می‌ پرستند!
فرمود به عهدی که با من بسته‌اید،وفا کنید؛ و از ادعای به ایمان گرفته، تا هر گونه قسم، نذر و تکالیفی که بر عهدۀ انسان و از جمله مؤمن گذاشته شده، عهد با خداوند متعال است که البته توضیح دیگری نیز ایفاد خواهد شد.(ادامه دارد...)