ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻧﺪ

ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺷﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﮐﻮﻓﺖ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﮐﺮﺩﯾﻢ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ...
ﯾﮏ ﻭﻗﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﻧﻮﮎ ﭘﺎ ﻧﻮﮎ ﭘﺎ
ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﻭﯼ ﮐﻪ ﺧﯿﺲ ﻧﺸﻮﯼ…
ﯾﮏ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺁﺏ ﻣﯿﺰﻧﯽ…
ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯿﺰﻧﯽ ...
ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺳﺖ
ﯾﮏ ﺁﻥ ،
ﯾﮏ ﻣﻬﻠﺖ ،
ﯾﮏ ﻓﺮﺻﺖ ،
ﺍﺻﻼ ﯾﮏ " ﻓﺮﺻﺖ " ﺭﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﺩ…
" ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ " ﺑﺸﻮﺩ " ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ "...... ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺑﺴﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﯾﺦ ﮐﺮﺩﻩ ﯼ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺩﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ
ﻭ ﯾﺎﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ ،
ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ ، ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ...
ﻃﻤﻊ ﺗﻠﺦ ﻭ ﮔﺲ ﺷﺪﻩ ﺍﺵ
ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﻗﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻣﺬﺍﻕ ﻫﯿﭻ ﻃﺒﻌﯽ
ﺧﻮﺵ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ ..
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ،
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﺶ ﺩﻭﺭ...
" ﻓﺮﺻﺖ " ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﺑﮕﺬﺭﺩ
ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻣﺜﻞ ﺁﺏِ ﺗﻨﮓِ ﻣﺎﻫﯽ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻭﻗﺘﺶ
ﻋﻮﺽ ﻧﺸﻮﺩ، ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﻢ
ﻣﺎﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ...