الهی!

الهی!

                          از آنچه نخواستی چه آید و آنرا که نخواندی کی آید؟...نا کشته را از آب چیست

                          و ناخوانده را جواب چیست؟...تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است

                          و خار را چه حاصل از آنکه بوی گل در کنار است....

                           الهی!

                           هر که ترا شناسد کار او باریک است و هر که ترا نشناسد راه او تاریک

                           تو را شناختن از تو رستن است..و به تو پیوستن از خود گذشتن است

                          الهی!

                          کار آنکس کند که تواند،عطا آنکس بخشد که دارد....

                           پس بنده چه تواند و چه دارد؟

                           الهی!

                           ادای شکر تو را هیچ زبان نیست و دریای فضل تو را هیچ کران نیست...

                           و سرّ حقیقت تو بر هیچکس عیان نیست...

                          هدایت کن بر ما رهی که بهتر از آن نیست

                          یا رب ز ره راست نشانی خواهم .......وز باده آب و خاک جانی خواهم

                           از نعمت خود چو بهره مندم کردی....... در شکرگزاریت زبانی خواهم

                          الهی!

                         رمضان گذشت و ما نگذشتیم....فطر آمد و ما نیامدیم...

                         آنچه فرمودی تقصیر کردیم و به آنچه باز داشتی رو کردیم

                          با این کردار زشت ، تمنای بهشت...؟

                        الهی!

                      نه در بندم نه آزادم...

                      از خود رنجور و از تو دلشادم...

                      از زندگانی خود در عذابم...گویی که بر آتش کبابم...نه خورد پیدا نه خوابم...

                    در میان دریا تشنه آبم...از آنکه از خود در حجابم...

                     منتظرم... تا کی رسد جوابم...