ﮐﺎﺵ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯼِ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘ
ﮐﺎﺵ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﺪﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯼِ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶﻭ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ !ﺍﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﭼﺮﺍ !ﻭ ﺗﻮ ﻻﻝ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﻧﮕﻮﯾﯽﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺗﮑﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺯﻝ ﺑﺰﻧﺪﺑﮕﻮﯾﺪ :ﺑﮕﻮ ! ﻣﯽ ﺷﻨﻮﻡ؛ ﺗﻤﺎﻣﺶ ﺭﺍﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺍﻣﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﯽﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺍﻣﺎ ﺑﻐﺾ ﺭﺍﻩِ ﮔﻠﻮﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪﺩﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻣﺎﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﻣﻦ ﺣﺘﯽﺑﻪ ﮐﻢ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺑﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺖﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦِ ﺳﺎﺩﻩ ﺭﺍﺿﯽ ﺍﻡ ﺍﻣﺎﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻭ ﮐﻨﺎﺭِ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻧﺪﻣﻦ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺁﻥ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﯼﻫﺰﺍﺭ ﺣﺮﻑ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺍﻣﺎﻻﻝ ﺷﻮﯼﺳﺮﺕ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﮕﯿﺮﯼﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﻮﯾﯽ :ﺧﻮﺏ ﻡ ﺩﯾﮕﺮﻭ ﺑﺎﺯ ﺭﺍﺿﯽ ﺷﻮﯼﺑﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﭼﻨﯿﻨﯽﺑﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻻﻝ ﺷﺪﻩ.
- ۳۴۰
- ۰۴ شهریور ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط