فاطمه (س)  شفیعه ی  عزاداران حسینی

فاطمه (س)  شفیعه ی  عزاداران حسینی


هنگامی که امام حسین (ع) متولّد شد، پیغمبر اسلام (ص) پس از بشارت و تهنیت، خبر  شهادت نوزاد و کیفیّت کشته شدنش را داد، حضرت زهراء سلام الله علیها سخت گریست و اظهار داشت: در چه زمانی اتّفاق خواهد افتاد؟
پیامبر اسلام فرمود: زمانی که من و تو و پدرش، علیّ و برادرش، حسن نباشیم و او- یعنی حسین – تنها باشد.
آن گاه گریه حضرت زهراء سلام الله علیها شدت یافت و فرمود: چه کسی برای فرزندم گریه و عزاداری خواهد کرد؟
حضرت رسول(ص) فرمود: فاطمه جان! زنان و مردان امّت من بر مصیبت او و اهل و  عیالش می گریند و نوحه سرائی و عزاداری خواهند کرد، و این نوحه سرائی و عزاداری هر سال تجدید خواهد شد؛ و چون روز قیامت بر پا شود تو، زنان گریه کننده و عزادار بر حسین را شفاعت نموده و من، مردانشان را شفاعت می کنم.
و ای فاطمه! تمام چشم ها در قیامت گریان می باشند، مگر آن چشمانی که در عزا و مصیبت حسین (ع) گریان باشد که آنان خندان و خوشحال وارد بهشت خواهند شد.