ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻌﻠﻤﯽ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺳﻢ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ

ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻌﻠﻤﯽ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺳﻢ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺘﺎﺏﻫﺎﯼ ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺷﯽ ﭼﺎﭖ ﺷﺪ.
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ، ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﯽ
ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﺧﻮﻧﺪﻥ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺭﻭ ﻧﺨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .
ﻣﻌﻠﻤﯽ ﺑﺎ ۲۸ ﺳﺎﻝ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﺧﺎﻧﻢ “ﺩﻧﺎ ﺟﺎﻣﭗ .“
) deanna jump (
ﺧﺎﻧﻢ ﺩُﻧﺎ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺭﻓﺖ ﺳﺮ ﮐﻼﺱ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪ ﮐﻔﺶ .
ﺟﻌﺒﻪﯼ ﮐﻔﺶ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ.
ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﻫﺎ ﮔﻔﺖ : » ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ “ ﻧﻤﯽ
ﺗﻮﻧﻢﻫﺎﺗﻮﻥ ” ﺭﻭ ﯾﺎ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﯾﺎ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﺍﯾﻦﻫﺎ ﺭﻭ
ﺑﯿﺎﺭﯾﺪ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ ﺩﺭ ﺟﻌﺒﻪﯼ ﮐﻔﺸﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺰ ﻣﻨﻪ . «
“ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺧﻮﺏ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﻢ ”.
“ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﮐﻨﻢ ”.
“ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺩﺭﺱ ﺭﯾﺎﺿﯽ ﺭﻭ ﺧﻮﺏ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ”
“ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺭﻓﯿﻘﻢ ﮐﻪ ﻗﻬﺮ ﮐﺮﺩﻡ، ﺁﺷﺘﯽ ﮐﻨﻢ ”
“ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﺍﺷﻢ ﺭﻭﺯﯼ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺩﻋﻮﺍ ﻧﮑﻨﻢ”
ﺑﭽﻪﻫﺎﯼ ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢﻫﺎﺷﻮﻥ
…
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﮐﺮﺩ .
ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﺟﻌﺒﻪﯼ ﮐﻔﺶ ﺟﺎ ﮔﺮﻓﺖ .
ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻤﻪﯼ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ﻫﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺟﻌﺒﻪ ﺭﻭ ﺑﺴﺖ ﻭ
ﮔﻔﺖ : » ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮ ﺣﯿﺎﻁ ﻣﺪﺭﺳﻪ… «
ﺑﯿﻠﯽ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﮔﻮﺩﺍﻟﯽ ﺣﻔﺮ ﮐﺮﺩ .
ﮔﻔﺖ : » ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽﺧﻮﺍﯾﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢﻫﺎﻣﻮﻥ ﺭﻭ ﺩﻓﻦ
ﮐﻨﯿﻢ «
ﺟﻌﺒﻪ ﺭﻭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺗﻮﯼ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﺑﯿﻞ ﺭﻭﯼ ﺍﻭﻥ
ﺧﺎﮎ ﺭﯾﺨﺘﻦ .
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﺒﮏ ﻣﺴﯿﺤﯽﻫﺎ ﮔﻔﺖ : » ﺑﭽﻪﻫﺎ
ﺩﺳﺖﻫﺎﯼ ﻫﻢ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ «
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺷﺪ ﭘﺪﺭ ﻣﻘﺪﺱ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ .
» ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩﯼ ﺷﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ “ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢ” ﮔﺮﺩ
ﻫﻢ ﺁﻣﺪﯾﻢ . ﺍﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ . ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻡ ﺑﺎﺯﻣﺎﻧﺪﮔﺎﻥ ﺍﻭ
“ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻢ” ﻭ “ﻗﺎﺩﺭ ﻫﺴﺘﻢ” ﺭﻭﺯﯼ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﺯﺩ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ “ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ” ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺍﺑﺪﯼ
ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮﺩ . «
ﺑﭽﻪﻫﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻼﺱ ﺷﺪﻥ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﮐﯿﮏ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺯﯾﺎﺩﯼ ﭘﻔﮏ ﺩﺍﺧﻞ ﮐﻼﺱ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ .
ﻭﺳﻂ ﮐﯿﮏ ﯾﮏ ﻣﻘﻮﺍ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ “ ﻣﺠﻠﺲ ﺗﺮﺣﯿﻢ
ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ”!
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﯿﮏ ﺭﻭ ﺧﻮﺭﺩﻥ، ﻣﻘﻮﺍ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﭼﺴﺒﻮﻧﺪ
ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺎﺑﻠﻮﯼ ﮐﻼﺱ .
ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢﻫﺎﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﯿﺎﺭﯾﻦ ﻟﻄﻔﺎ…
ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻝ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ، ﻫﺮ ﮐﺪﻭﻡ ﺍﺯ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ
ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻤﺶ ﻣﯽﮔﻔﺖ : “ ﺧﺎﻧﻢ، ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻢ” ، ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺑﺶ
ﺧﺎﻧﻢ ﺩﻧﺎ ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻣﯽﺯﺩ ﻭ ﺍﻭﻥ ﻣﻘﻮﺍ ﺭﻭ ﻧﺸﻮﻧﺶ ﻣﯽﺩﺍﺩ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻥ ﺑﭽﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﺭﻭ ﻣﯽﺑﻠﻌﯿﺪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻧﻤﯽﺩﺍﺩ .
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻝ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺧﺎﻧﻢ ﺩُﻧﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻧﻤﺮﻩﯼ
ﻋﻠﻤﯽ ﺭﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪﯼ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻧﺪ .
ﯾﻪ ﻗﻮﻝ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻻﻥ ﻫﻤﻪﻣﻮﻥ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺪﯾﻢ.
ﻗﻮﻝ ﺑﺪﯾﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢﻫﺎ ﺭﻭ ﺧﺎﮎ ﮐﻨﯿﻢ