از تو متنفرم چون عربی

از تو متنفرم چون عربی

از محمد ( ص) متنفرم
از تو متنفرم چون عرب بودنت مایه تعصبت نیست و همه ملتها در نظرت یکسانند
از تو متنفرم چون عربی ولی جاهل نبودی تا دست آویزی برای تمسخرت داشته باشم
از تو متنفرم چون برتریت به خیرخلق الله بودن است نه پادشاهیت تا حلقه نوکریت به گردان داشته باشم و عقده حقارتم را با تاج زرینت ارضا کنم
از تو متنفرم چون حرفهایت آنقدر شیرینند که که تحملش را ندارم منی که به تلخی وجودم عادت کرده ام
از تو متنفرم چون توان دیدن بزرگی ات را ندارم
از تومتنفرم چون خواسته هایت سخت است و تن آسایی و لولیدن در دنیا را بر نمی تابی
از تو متنفرم چون نه فارسی نه ترکی نه کردی و نه هیچ نژاد دیگری
از تو متنفرم چون دوستانت نمیتوانند فحاشی هایم را در حق تو ، مانند خودم پاسخ بگویند زیرا تو نمی پسندی
از تو متنفرم چون جهانی را با اخلاق خوشت فتح کردی و من نمیتوانم به خونریزیها و سفاکیهایت افتخار کنم
از تو متنفرم چون مرامت مانعی است برابر استیلای ظالمان و سخنت همچون تیری است بر قلب شقاوتمندان
از تو متنفرم چون دین و خدا و قرآنت دستهای فسق و فجورم را بسته و نمیتوانم همچون حیوانی در منجلاب لذتها غوطه ور شوم
از تو متنفرم کاش اصلا نبودی
کاش نبودی تا دلمان به هیبت جالوتها و بخت النصرها و فرعونها خوش باشد هر چند هست و نیستمان را تاراج کرده باشند
کاش نبودی تا نامت و خوی مهربانت سوهان دلهای زنگار گرفتمان نباشد
کاش نبودی یا اگر هم بودی یک ایرانی اصیل آریایی بودی تا تو را هم مثل اسطوره های باستان به مقام الوهیت برسانم و به گذشته ات که خودم ساخته ام عشق بورزم
کاش اینقدر بزرگ نبودی که صدها چون رستمها و کوروشها و اسکندرها و .... در درگاهت پشیزی می ارزیدند
مرا ببخش که نمیتوانم تو را همطراز ایرانیان باستان ببینم
مرا ببخش که زنجیر تعلق شیاطین باستان گرانتر از آن است که پاره شود اگرچه هررروز هم تازه تر میشود
مرا ببخش که نمیتوانم دوستدار تو باشم حتی در آیین باستانیان هم ناپاکان را در حریم پاکان راه نیست
ولی میدانم اگر تو آن محمد(ص)ی که من شنیده ام تمام عالم را سعادتمند میخواهی حتی آنکه ورد زبانش گفتار نیک ، کردار نیک ، پندار نیک است و اعماق قلبش مملو از تمام پلشتیهای روزگار
مرا ببخش اگر دوستانت را با این جملات آزردم
اعوذباالله من الشیطان الرجیم