تش بِسی مِن روزگارم تش بیفتهِ مِن دلت

تش بِسی مِن روزگارم تش بیفتهِ مِن دلت
تا کُنُم بُی دهس خوم بَلکَم یه روزی زر گِلت
آه نرفینی ایکُنم تا حال خوم آوی دُچار
حال خوم بُی غم دِچار آوی کُنم شاید وِلت
آهنی اما وَ آهن بیدَنت هیچی نناز
ایگُدازت آه یی دل ایکُنت یل لا خَلِت
هاشقی کارت نبی کردی دِچارُم بُی غمت
جلد هم پژمرده ایبو رنگ رخسارِ گُلت
بعد مو هر کی بگیرهِ دهستِ مِن دهس خوش
بارالها روزگارش آوه سِی رنگِ پَلِت
سرگشته