گرچه این مطالبو در مورد حوادث بیمارستان خمینی شهر اصفهان
گرچه این مطالبو در مورد حوادث بیمارستان خمینی شهر اصفهان خواندید ..بازهم بخوانید ....از سایتهای خبری ...... رئیس دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ضمن عذرخواهی، افراد متخلف اعم از پزشک و مسئول شیفت را به دستگاه قضا معرفی کرده است؛ درباره این حادثه تلخ تحقیق میشود و حتما اگر کسانی متخلف باشند، باید با آن ها برخورد شود. امروز تیم بازرسی تا ظهر مشخص خواهد کرد که ماجرای این حادثه تلخ چه بوده و امیدوارم درباره این حادثه به عدالت رفتار شود.
بدین ترتیب مشخص میشود، این حادثه تأثر برانگیز به زودی رفع و رجوع خواهد شد، ولی آیا این نخستین بار است که کادر درمانی از ارائه خدمات به افراد بی بضاعت سرپیچی میکنند؟ آیا چنین رفتارهایی منطبق بر قوانین و مقررات است و نخسین بار است که منشور حقوق بیماران زیر پای گذاشته میشود؟
اگر از این زاویه به ماجرای دردناک رقم خورده در بیمارستان خمینی شهر بنگریم، درخواهیم یافت که مدت های مدیدی است که بی بضاعت ها از مراجعه به مراکز درمانی خودداری میکنند و اصولا از بیماری ترسناک تر، هزینه های درمان آن شده است؛ هزینه های سنگینی که حتی در تعرفه های دولتی هم بسیار گزاف هستند.
کافی است به همین مثال که تأسف وزیر و مسئولان این عرصه را هم به دنبال داشته دقت کنیم تا پی ببریم هزینه بخیه زدن زخم چانه یک کودک خردسال که میتواند ماحصل بازیگوشی روزمره یک کودک باشد، 150 هزار تومان شده است؛ آن هم در بیمارستانی دولتی! آیا با این حساب جا ندارد، از هزینه های درمانی دردهای بزرگ تر هراسان شویم و خطاب به مسئولان از گرانی وحشتناک درمان بنالیم؟
آیا غیر از این است که همین هزینه های گزاف به کرات موجب شده که بیماران از دریافت خدمات محروم بمانند، یا مراکز درمانی از پذیرش افراد بی بضاعت سر باز بزنند و اینقدر این روند تکرار شده که شکافتن بخیه به چشم کادر درمانی بیمارستان خمینی شهر غیرطبیعی نرسیده است؟ با این حساب آیا جا ندارد از مسئولان و وزیر محترم بهداشت بپرسیم که تدبیرشان برای تغییر این رویه چیست؟
آیا تنها قصور کنندگان در این ماجرا، پزشک و پرستاری بودهاند که بخیه زده شده به چانه کودک را شکافته اند یا ناظرانی که این مشکلات را در همه سال های گذشته ندیدهاند هم مقصرند؟ آنهایی که هزینه های گزاف زدن چند بخیه در بیمارستان دولتی را نمیبینند چه؟ آیا بی انصافی نیست قصور پزشک و پرستار را ـ هرچقدر هم وحشتناک بوده ـ ببینیم و این قصورهای دیگر را ندید بگیریم؟!
بدین ترتیب مشخص میشود، این حادثه تأثر برانگیز به زودی رفع و رجوع خواهد شد، ولی آیا این نخستین بار است که کادر درمانی از ارائه خدمات به افراد بی بضاعت سرپیچی میکنند؟ آیا چنین رفتارهایی منطبق بر قوانین و مقررات است و نخسین بار است که منشور حقوق بیماران زیر پای گذاشته میشود؟
اگر از این زاویه به ماجرای دردناک رقم خورده در بیمارستان خمینی شهر بنگریم، درخواهیم یافت که مدت های مدیدی است که بی بضاعت ها از مراجعه به مراکز درمانی خودداری میکنند و اصولا از بیماری ترسناک تر، هزینه های درمان آن شده است؛ هزینه های سنگینی که حتی در تعرفه های دولتی هم بسیار گزاف هستند.
کافی است به همین مثال که تأسف وزیر و مسئولان این عرصه را هم به دنبال داشته دقت کنیم تا پی ببریم هزینه بخیه زدن زخم چانه یک کودک خردسال که میتواند ماحصل بازیگوشی روزمره یک کودک باشد، 150 هزار تومان شده است؛ آن هم در بیمارستانی دولتی! آیا با این حساب جا ندارد، از هزینه های درمانی دردهای بزرگ تر هراسان شویم و خطاب به مسئولان از گرانی وحشتناک درمان بنالیم؟
آیا غیر از این است که همین هزینه های گزاف به کرات موجب شده که بیماران از دریافت خدمات محروم بمانند، یا مراکز درمانی از پذیرش افراد بی بضاعت سر باز بزنند و اینقدر این روند تکرار شده که شکافتن بخیه به چشم کادر درمانی بیمارستان خمینی شهر غیرطبیعی نرسیده است؟ با این حساب آیا جا ندارد از مسئولان و وزیر محترم بهداشت بپرسیم که تدبیرشان برای تغییر این رویه چیست؟
آیا تنها قصور کنندگان در این ماجرا، پزشک و پرستاری بودهاند که بخیه زده شده به چانه کودک را شکافته اند یا ناظرانی که این مشکلات را در همه سال های گذشته ندیدهاند هم مقصرند؟ آنهایی که هزینه های گزاف زدن چند بخیه در بیمارستان دولتی را نمیبینند چه؟ آیا بی انصافی نیست قصور پزشک و پرستار را ـ هرچقدر هم وحشتناک بوده ـ ببینیم و این قصورهای دیگر را ندید بگیریم؟!
- ۲.۲k
- ۲۳ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط