ﺭﻭﺯﯼ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺻﺮﻉ ﺑﻮﺩ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ

ﺭﻭﺯﯼ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺻﺮﻉ ﺑﻮﺩ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ
ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯿﺸﻢ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺪﻡ ﻭ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻦ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺭﻡ، ﺍﺯ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺷﻔﺎ ﯾﺎﺑﺪ ،
ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ ﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺷﻔﺎ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺮ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ
ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯽ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﺼﯿﺒﺖ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺍﻥ ﺯﻥ ﮔﻔﺖ ﺑﺮ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺻﺒﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺩﻋﺎ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﻨﻢ ﺩﺭ ﻧﯿﺎﺭﻡ ﺗﺎ ﻋﻔﺘﻢ ﻟﮑﻪ ﺩﺍﺭ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺒﯿﻨﻨﺪ،
ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﺣﻘﺶ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩ،
ﺍﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺍﺯ ﺻﺮﻉ ﺑﺪﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ
ﻫﯿﭻ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺟﺴﻤﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ
ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻟﺒﺎﺱ ﺍﺯ ﺗﻦ ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭﭘﻮﺷﺸﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﯿﭻ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺶ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺣﺘﯽ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺁﻣﯿﺰﺗﺮ ﻭ ﻧﻤﺎﯾﺎﻧﺘﺮ ﺟﻠﻮﻩ
ﻣﯿﺪﻫﺪ،
ﺍﻥ ﺯﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻏﯿﺮ ﺍﺭﺍﺩﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭﺿﺎﯼ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻋﺬﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺩﺭﺩ ﻧﺎﮎ ﺑﻮﺩ
ﺍﻣﺎ ﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﻦ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺗﻨﺪﺭﺳﺘﯽ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻟﺒﺎﺱ ﺗﻘﻮﺍ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻦ
ﮐﺮﺩﯼ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻦ ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﺶ ﺍﺳﺖ