تا یدونه لباس رنگی نپوشی نمیفهمی

تا یدونه لباس رنگی نپوشی نمیفهمی
که مشکی زیادم بهت نمیاد
تا اون یه نفررو فراموش نکنی متوجه نمیشی
که آدمای خوب زیادی چشمشون به تو هست
تا جای خدا نباشی نمیتونی واسه آدما حکم ببری
تا کارما زنگِ خونَت رو نزنه به خودت نمیای
تا قلبت نشکنه مغزت کار نمی‌افته
تا عاشق شکلات نباشی نمیفهمی که رژیم سخته
تا از دستت نره قدرش رو نمی‌فهمی
تا دوستات و نشناسی دو دستی به خانواده نمیچسبی
تا پات به بازداشتگاه و زندان باز نشه
نمیفهمی که آدما زیر سایه خدا بزرگ شدن
اما بخشنده نشدن!
ما آدمای دیر رسیدن یا هیچوقت نرسیدن و
نفهمیدن و درک نکردن نیستیم
فقط مشکل اینه که دیر به خودمون میایم...
مهم نیست چند سالته
اگه اینارو درک کردی تو این زندگی و بُردی