پیام منتخب از کتاب بزرگ آموزگار....

- قرآن، از سرچشمه ى مباركى صادر شده است. «تبارك الّذى نزّل»

- هم نظام تكوینى انسان (آفرینش او كه به قدرت خدا انجام گرفته) سزاوار

تحسین است، «فتبارك اللّه احسن الخالقین» [241] و هم نظام تشریعى او (نزول قرآن و تدوین احكام دین). «تبارك الّذى نزّل»

- قرآن به تدریج نازل شده است. «نزّل»

- قرآن، بهترین وسیله ى شناخت حقّ از باطل است. «الفرقان»

- اگر كتب آسمانى ورسالت انبیا نبود، انسان متحیّر وسرگردان بود. «الفرقان»

- عبودیّت و بندگى، زمینه ى دریافت وحى است. «نزّل الفرقان على عبده»

- رسالت پیامبر اسلام جهانى است. «للعالمین»

- وظیفه ى انبیا هشدار و انذار است. «نذیرا»

-----

241) مؤمنون، 14.
كلمه «تَبارك» ممكن است از واژه ى «بَرَك» به معناى ثابت و پایدار باشد، و ممكن است از واژه ى «بَركة» به معناى خیر زیاد باشد، یعنى كسى كه قرآن را نازل كرد منشأ خیرات بسیار است كه نمونه ى بركت و خیر او همین نزول قرآن است. آرى چه بركتى بالاتر از قانون الهى كه میلیاردها انسان را در طول تاریخ از ظلمات به نور هدایت كرده است.

نزول، اگر در قالب «اَنزَلنا» باشد به معناى فرستادن دفعى و یكجاست، ولى اگر در قالب «نَزّل» باشد به معناى فرستادن تدریجى است و قرآن داراى هر دو نزول است؛ یكبار در شب قدر به صورت دفعى بر پیامبر نازل شد، «اِنّا انزَلناه فى لیلة القَدر» [239] و بار دیگر به صورت تدریجى و در مدّت 23 سال نازل شده است، «نزّل الفرقان» همان گونه كه در جاى دیگر قرآن مى خوانیم: «و قُرآناً فَرَقناه لِتَقرأه على النّاس على مُكثٍ و نزّلناه تنزیلا» [240] ما قرآن را قطعه قطعه فرستادیم تا بتدریج بر مردم بخوانى.

-----

239) قدر، 1.

240) اسراء، 106.