در لعل لبت گر چه

در لعل لبت گر چه
حیات دو جهان است

حسن تو سراپا
بخدا آفت جان است

جانا ! چه کنم
پیش تو اظهار محبت

چیزی که عیان است
چه حاجت به بیان است

‌