***ﻧﺎﻣﺮﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻳﺴﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ ﻧﺎﺯﻧﻴﻨﻢ ... ﺑﺪ ﺗﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺑﺎ ﺁﺩﻣﻲ
***ﻧﺎﻣﺮﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻳﺴﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ ﻧﺎﺯﻧﻴﻨﻢ ... ﺑﺪ ﺗﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺑﺎ ﺁﺩﻣﻲ ... ﻋﻤﺮﻱ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻣﻴﻜﻮﺑﺪ ... ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺗﻬﺎ ﻣﻴﻜﻨﺪ ... ﺩﺭ ﺁﺗﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺩﻫﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ ... ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﺩﺍﻍ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺷﻴﺮﺍﺯﻩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﻣﻲ ﭼﺸﺎﻧﺪ ... ﮔﻴﺞ ﻣﻲ ﺷﻮﻱ , ﺳﺮ ﺩﺭﮔﻢ , ﺭﺍﻩ ﮔﻢ ﻛﺮﺩﻩ ... ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻭﺭﻕ ﻣﻴﺰﻧﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺕ ﺭﺍ .... ﻧﺸﺎﻧﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻛﺴﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﺐ ﻭ ﺗﺎﺑﺶ ﺑﻮﺩﻱ ... ﺁﺗﺸﺖ ﺷﺮﺍﺭﻩ ﺳﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ ... ﻗﺼﺪ ﺟﺎﻧﺖ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ ... ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻧﺎﻣﺮﺩﻳﺶ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻣﻴﺰﻧﺪ ... ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻴﺴﺖ , ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ , ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ... ﻭﻳﺮﺍﻧﻴﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ ... ﻃﻮﻓﺎﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﻥ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ... ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ_ ﺟﻮﺍﻧﻴﺖ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ... ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﻱ ... ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺴﻲ ﺭﺍ ﻧﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻲ , ﻧﻪ ﻣﻲ ﺷﻨﻮﻱ ... ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺘﺖ ﺍﺗﺎﻗﻴﺴﺖ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ ﺗﻮ ﻭ ﺳﺮﺍﺑﻲ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻱ ﻭ ﺯﺍﻧﻮ ﻫﺎﻱ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﺯﺧﻤﻲ ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﻓﺮﻳﺎﺩﻱ ﻛﻬﻨﻪ ﺑﺎ ﮔﻠﻮﻳﻲ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ .... ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﻱ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻳﺴﺖ ﻧﺎﻣﺮﺩ ... ﻭ ﺍﻳﻦ ﺁﻏﺎﺯﻳﺴﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ***
- ۱.۲k
- ۱۰ بهمن ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط