تو عاشقانه ترین اتفاق ِ بارانی

تو عاشقانه ترین اتفاق ِ بارانی
به یاس های غزل پوش ِ عشق می مانی

از آسمان دعای من آمدی به زمین
برای هم نفسی با دو بال ِ پنهانی

که روسپید شوم پیش اشک های خودم
هنوز مانده به غم آمدی و می دانی

که انتظار مرا سخت مضطرب کرده
بگو که هستی و با من همیشه می مانی

چقدر حال و.هوای نگاهت آرام است
تو چشم های مرا از بری که می خوانی

چقدر با تو به رؤیای خواب نزدیکم
چقدر دور ز کابوس هر پریشانی

به ابرهاي دلم تا همیشه مدیونم
تو عاشقانه ترین اتفاق ِ بارانی