ﻋﺎﺷﻘﻢ ،

ﻋﺎﺷﻘﻢ ،


اﻫﻞ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻮﭼﻪ ی ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﮐـﻨﺎری


 ﮐﻪ ﺗﻮ از ﭘﻨﺠﺮه اش ﭘﺎی ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﻦِ دﯾﻮاﻧﻪ ﻧﻬﺎدی 


ﺗﻮ ﮐﺠﺎ ؟ 


ﮐﻮﭼﻪ ﮐﺠﺎ ؟


 ﭘﻨﺠﺮه ی ﺑﺎز ﮐﺠﺎ ؟ 


ﻣﻦ ﮐﺠﺎ ؟ 


ﻋﺸﻖ ﮐﺠﺎ ؟ 


ﻃﺎﻗﺖِ آﻏﺎز کجا؟


ﺗﻮ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﻧﮕﺎﻫﯽ... 


ﻣﻦِ دﻟﺪاده ﺑﻪ آﻫﯽ ، 


ﺑﻨﺸﺴﺘﯿﻢ 


ﺗﻮ در ﻗﻠﺐ و 


ﻣﻦِ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﺎﻫﯽ 


ﮔُﻨﻪ از ﮐﯿﺴﺖ ؟ 


از آن ﭘﻨﺠﺮه ی ﺑﺎز ؟ 


از آن ﻟﺤﻈﻪ ی آﻏﺎز ؟ 


از آن ﭼﺸﻢِ ﮔﻨﻪ ﮐﺎر ؟


 از آن ﻟﺤﻈﻪ ی دﯾﺪار ؟ 


ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔُﻨﻪِ ﭘﻨﺠﺮه و ﻟﺤﻈﻪ و ﭼﺸﻤﺖ ، ﻫﻤﻪ ﺑﺮ دوش ﺑﮕﯿﺮم 


ﺟﺎی آن ﯾﮏ ﺷﺐ ﻣﻬﺘﺎب ، ﺗﻮ را ﺗﻨﮓ در آﻏﻮش بگیرم...