خاکِ صَحنِ حَرَمَت ، سُرمِه ی چشمان من است

خاکِ صَحنِ حَرَمَت ، سُرمِه ی چشمان من است
یا جوادبن الرضا ، ذِکرِ دِل و جانِ من است
کاظمینت که نشد ، منتظرم تا بِرَوَم
به خراسانِ رِضا ، مَشهدِ سُلطانِ من است
اینکه "عاقِل نشود هَر که ، که مجنونِ تو نیست"
به خدا در دو جهان منطق و برهان من است
می کِشم منتِ عشاقِ سرِ کویِ تو را
که غلامیِ غلامانِ تو ایمانِ من است
جانِ ناقابلِ خود را ، به تو مدیونم و بَس
روح در جسمِ من از عشقِ تو مهمان من است
مظهرِ جودِ خدایی و کرم سیره ی تو
جمله اوصافِ شما زینتِ قرآنِ من است
من مسلمان زِ عِنایاتِ کریمان شده ام
در قیامت ، تو بگو "عبد" مسلمانِ من است...