ابرو ولب وچشم و رخِ یارقشنگ است

ابرو ولب وچشم و رخِ یارقشنگ است
بردار دل از غیر کـه دلدار قشنگ است

بهبـود بیـابد تـنِ فـرسوده ی عـاشق
وقتۍکه طبیبِ دلِ بیمار قشنگ است

گاهی که چنین غوطـه ورم در دلِ رؤیا
در حجمِ خیالم در و دیوار قشنگ است

آن لحظه که در باره ی عشقـم بنویسم
در دفترِشعرم خطِ خودکارقشنگ است

ای کاش قبـولـم بکند در پسِ پـرچین
زیرا نفسی وعده ی دیدار قشنگ است

روزی که عسل ردّ شود از طولِ خیابان
در حالِ گذر کوچه و بازار قشنگ است.