بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت چهارم : عزاداری ما، یک نهضت جهانی است؛ پس آدابی دارد :
دو هدف دارند؛ اول آن که عشق، محبت و عاطفه را بخشکانند،تا انگیزه و حرکتی ایجاد نگردد؛ و دوم آن که از ظلم ظالم چیزی گفته نشود،تا بغض و دشمنی نسبت به ظالم، تلطیف شود و از بین برود! می‌گویند: نباید جنایات ما را یادآور شوید!
اما، مجالس عزاداری ما، هم وعظ و آگاهی بخشی دارد و هم روضه، مرثیه و نوحه دارد، و هم ذکر مصیب و معرفی هر چه بیشتر ظالمان و ظلم‌هایشان که نباید هیچ‌گاه فراموش گردند!
امام محمد باقر عليه‏‌السلام، دربارۀ زيارت امام حسين عليه‌‏السلام در روز عاشورا از مسافت نزديك يا دور، فرمودند:
سپس، براى حسين عليه‌‏السلام گريه و زارى كند و به كسانى كه در خانه‏‌اش هستند و از آنها تقيه نمى‌‏كند دستور دهد كه براى او بگريند. و در سوگ حسين عليه‌‏السلام به يكديگر تسليت گويند. عرض كردم: چگونه به همديگر تسليت بگوييم؟
حضرت فرمود: بگوييد: خداوند اجر ما را به سبب مصيبتى كه از حسين به ما رسيده بزرگ گرداند و ما و شما را از كسانى قرار دهد كه در كنار ولىّ دم او، امام مهدى از خاندان محمّد عليهم‏ السلام، به خونخواهى او بر مى‏‌خيزند.(مصباح المتهجّد،صفحه 772)
تسلیت یا تسلّی، یعنی آرام کردن مصیبت زده صاحب عزا که با ابراز همدردی و دعای خیر صورت می‌پذیرد.
صاحب عزا در شهادت سیدالشهداء، خاندان و یاران ایشان (علیهم السلام)، امام عصر، حضرت مهدی عجّ الله تعالی فرجه می‌باشند. اما این مصیبت عظما را چه کاری و چه دعایی تسلّی می‌بخشد، جز این که به میدان بیاییم، به امام نشان دهیم که دیگر تنها نیستید و ما برای خونخواهی احقاق حق آماده و آمده‌ایم.(پایان)