از كوتهی ماست که دیوار بلند است ...

بسّم ربّ الشَهید ونام راحیل.... راه ئیلای روحّحَیَّ هَرّ ایلّ خود دعاکن بحر مای انّس آف انس آن باترتیل B ترطیلّ خودِحْد نابخود آگه برخودرد ب قَرینّ ! گوچُ یوسُفی توخود از پی کُپُـنَّخود تو خودشچُئو ولا کین ! بدرون نظر نداری پُرّ
چِـــرّکــُّچَرخان فِری فور میدونّ فِرّفِرفَلَکّ !
لباس مُستفیض نو سفته خیزبخور پُلُ باضفای باق....
۳یِ مس ساندیسُ بوی خوشِ مُصفّی شبه مُصّطَفّ بای آن تا قَبا مَلِکه مُلکِ سَبأ صِ دای صادِ ص‌َدّ با سِ دُمّ که سه خشابنّ(پلّه بدون بیتّمخابره آتّی)... بَرِ خوابِ سَحَرَم ..ونیز
هاتف آیندّه میخانه بدولتخواه دِهّشهری کُفت دربا کُلون عُ بی خُدعِبِگفت پیشاپیشِ اُرسی تو به خَطّه دَرّو(درپ یا درب)
گفت..: باز تو خواه در آی به خُلد که جَلُّ دیرینهٔ پیرانه این در وازگاهی
همچو بارّ کلید دارجَم جرعهٔ ما کِش که ز سِرّ دو جهان..پرتوی جام جهان‌بین دَهَدَت نهانّ آگاهی بر در میکاری و مکره رندانِ قلندر بودند . . .
که سِتانند یک از صدو و بدمند دَرّجِ افسر شاهنشاهی
خِشتِ آخر کُمّه میسیون و میسه هاتّ یونی هادرونی نَ نِ هاوالّ لایــوّ لاو لایفّ وایف
زیر سر جوشّچونّ چاک آق لته داغو بر تارَک هَفت اَختر پای
دستِ قدرت نِگَر و منصبِ صاحب جاهی به ژتونی چاهّئی کامل چاشت و چاش نی هر شایی
اَفشُره بر سَرِ ما و دَرِ میخانه که طُرفِ بامش حفرّ آری مرزعه چای و پن به... عام قائم بُرّ پــَس تابه پَسِ یامّ یافث سُفتّبُرُ پــــــــــِیّ
هر دینّ بِفَلک پُر پَرُ پیمان شدودیوار! به ئین کوت آهی! هِیّ بارـحـیـــــفّ
قَطعُ قِطعِ این مرحله
بی‌هَمرَهی خضر مکن
ظلماتست بترس از خطر گمراهی
اگَرَت هشت سلطنت فقر ببخشند ایدل
کمترین مُلک تو از چاهک ماه بُوَد تا ماهی
تو دُمِ طاير این ثِرّو ندانی بزنش بود نفتیـــ دستُ بشوی قَدَح ازنو باری..،وبپای که بالا نَفتی
زدن زنگ بر آن جام تو از دست مَدِه بر چَمُّ خم می اُفّ T
مَسندُِ خواجگیُِ مجلسُِ توران خواهی اگه طو میخواحی
حافِظِ خام‌طمع.! با قَلَمَت...، شرم زین قِصّه بدار..،عَمَلَت چیست و عَلَم؟ که عِلمِ فردوس برین میخواهی!