ﮐﻠﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ .....

ﮐﻠﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ .....
ﮔﻨﺪِ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﯾﻢ !
ﻗﻠﻢ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯾﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺩﻡ ﻣﯿﺰﻧﯿﻢ ...
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﮐﻠﯿﺸﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺭﻓﺖ ﺍﺻﻼ ﻋﺸﻖ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻗﻠﻢ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ !
ﺍﺻﻼ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﮔﻔﺘﻦ ﻫﺎﻣﺎﻥ !
ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ ﮐﻠﯿﺸﻪ ﺍﺵ ﮐﺮﺩﻡ
ﺍﻭ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩ !
ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﻮﺿﯽ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﯿﻞِ ﻫﻤِﮕﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ !
ﺍﻭ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﻮﺿﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖِ ﻣﯿﻞِ ﻫﻤِﮕﺎﻥ ﺷﺪ !
ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ ...
ﻫﺮﮐﺲ، ﺳﺮِ ﺟﺎﯼِ ﺧﻮﺩﺵ،ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ !
ﺍﯾﺪﻩ ﺁﻝ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﻋﻮﺽ ﺷﺪ !
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ، ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ، ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ
ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ !
ﺯﯾﺎﺩ ﺗﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯿﺪﺍﺭﯾﻢ ﺍﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺩﻝ ﻣﯿﮑَﻨﯿﻢ !
ﺍﺩﻋﺎﯾﻤﺎﻥ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﮏ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺩﻝ ﻣﯿﺸﮑﻨﯿﻢ !
ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ ﺑﺮﻭﯾﻢ ﺑﺎﺩﯼ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝِ ﻭﺯﯾﺪﻥ ﺍﺳﺖ !
ﺣﻮﺍﺳﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩِﻣﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ !
ﺣﻮﺍﺳِﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭِﻣﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ !
ﺣﻮﺍﺳِﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ،
ﺣﻮﺍﺳﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ........
ﺣﻮﺍﺳِﻤﺎﻥ ﺍﺻﻼ ﺑﻪ " ﺧﺪﺍ " ﻧﯿﺴﺖ !
ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺣﻮﺍﺳَﺶ،
ﻫﻤﻪ ﯼ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺣﻮﺍﺳَﺶ، ﺑﻪ ﻣﺎﺳﺖ !