ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﮐﻮﺯﻩ ﺁﺏ،

ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﮐﻮﺯﻩ ﺁﺏ،
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﺷﮑﺴﺖ ...
ﺑﺴﺘﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﺑﺰﻧﯿﻢ !
ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﯿﻨﻪﯼ ﭘﺎﮐﺶ ﺭﯾﺰﻧﺪ،
ﺁﺑﺮﻭﯾﺶ ﻧﺮﻭﺩ …
ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻓﺮﺩﺍ ﺣﺘﻤﺎ،
ﻧﺎﺯ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﯿﻢ ...
ﺣﻖ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺑﻮ ﺑﺪﻫﯿﻢ ...
ﻭ ﻧﺨﻨﺪﯾﻢ ﺩﮔﺮ ﺑﻪ ﺗَﺮَﮎﻫﺎﯼ ﺩﻝ ﻫﺮ ﮔﻠﺪﺍﻥ … !
ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﺨﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﺴﺖ،
ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻓﺮﺩﺍ !...
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺷﺒﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺭﻓﺖ
ﻭ ﺷﺒﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺮﺩﺍﯾﯽ …
ﻓﺮﻭﻍ ﻓﺮﺧﺰﺍﺩ