بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
دین و دینداری : خداوند متعال، در قرآن مجید، نقشۀ راه موفقیت در دنیا و سعادت در آخرت را ایفاد نموده است و پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام را به عنوان برترین معلم، مربی، الگو و رهبر قرار داده است - امر به پذیرش و تبعیت از ولایت حقۀ إلهی نموده و می‌فرماید: هرگز ولایت و سرپرستی کفار و حتی اهل کتاب را برخودتان نپذیرید - به مجاهدت تلاش دشمن‌ستیز در هر جبهه‌ای، خواه علمی باشد، یا اقتصادی یا میدانی امر نموده است - امر به عدالت و برقراری قسط نموده است - امر به رویارویی با کفار متجاوز و استقامت در برابر آنها داده است و البته به یاری کنندگان دین و صابران، نصرت پیروزی نیز داده است - از دورغ، تهمت، غیبت، جوّسازی، شایعه و شبهه پراکنی، کسب حرام، ارتشاء، رانت‌خواری، رباخواری، گرانفروشی و هر گونه فساد اقتصادی منع نموده است.
حال اگر مسلمانان در یک جامعه‌ای، بسیار اهل نماز، روزه و قرائت قرآن کریم باشد، اما احکام إلهی را رعایت نکنند - اگر تفکر و تعقل ننمایند - اگر مرتب به عنوان نماز خم و راست شوند، اما همّت و غیرت را کنار بگذارند - اگر به خاطر اندکی چرب و شیرین بیشتر، دین و دنیا و آخرت خود را به بیگانگان و کفارستمگر و متجاوز بفروشند، مسلمانند و دین‌شان مانع رشد، ثروت و خوشبختی آنان شده است؛ یا چگونگی دینداری آنها اشکال دارد؟!
داوری ظالمانه و افترا : بنابر این، نباید داوری ظالمانه نمود و حکم نادرست صادر نمود؛ فرمود: مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ - شما را چه می‌شود، چگونه حکم می‌دهید؟!(سوره صافات آیه 154)
دقت شود که دین -اسلام و دینداری را مسبب مشکلات، فقر و بدبختی های قلمداد نمودن، نه تنها قضاوتی ظالمانه و نادرست است،بلکه افترای به خداوند سبحان می‌باشد که دین را برای حیات طیبة زندگی سالم و پاک، رشد، رفاه دنیوی و سعادت اخروی وضع و ابلاغ نموده است؛ و در آیات متعددی فرمود: وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا - کیست ستمکارتر از آن کسی که به دروغ به خدا افترا ببندد.(پایان)
پاسخ قسمت چهارم :
دین و دینداری : خداوند متعال، در قرآن مجید، نقشۀ راه موفقیت در دنیا و سعادت در آخرت را ایفاد نموده است و پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام را به عنوان برترین معلم، مربی، الگو و رهبر قرار داده است - امر به پذیرش و تبعیت از ولایت حقۀ إلهی نموده و می‌فرماید: هرگز ولایت و سرپرستی کفار و حتی اهل کتاب را برخودتان نپذیرید - به مجاهدت تلاش دشمن‌ستیز در هر جبهه‌ای، خواه علمی باشد، یا اقتصادی یا میدانی امر نموده است - امر به عدالت و برقراری قسط نموده است - امر به رویارویی با کفار متجاوز و استقامت در برابر آنها داده است و البته به یاری کنندگان دین و صابران، نصرت پیروزی نیز داده است - از دورغ، تهمت، غیبت، جوّسازی، شایعه و شبهه پراکنی، کسب حرام، ارتشاء، رانت‌خواری، رباخواری، گرانفروشی و هر گونه فساد اقتصادی منع نموده است.
حال اگر مسلمانان در یک جامعه‌ای، بسیار اهل نماز، روزه و قرائت قرآن کریم باشد، اما احکام إلهی را رعایت نکنند - اگر تفکر و تعقل ننمایند - اگر مرتب به عنوان نماز خم و راست شوند، اما همّت و غیرت را کنار بگذارند - اگر به خاطر اندکی چرب و شیرین بیشتر، دین و دنیا و آخرت خود را به بیگانگان و کفارستمگر و متجاوز بفروشند، مسلمانند و دین‌شان مانع رشد، ثروت و خوشبختی آنان شده است؛ یا چگونگی دینداری آنها اشکال دارد؟!
داوری ظالمانه و افترا : بنابر این، نباید داوری ظالمانه نمود و حکم نادرست صادر نمود؛ فرمود: مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ - شما را چه می‌شود، چگونه حکم می‌دهید؟!(سوره صافات آیه 154)
دقت شود که دین -اسلام و دینداری را مسبب مشکلات، فقر و بدبختی های قلمداد نمودن، نه تنها قضاوتی ظالمانه و نادرست است،بلکه افترای به خداوند سبحان می‌باشد که دین را برای حیات طیبة زندگی سالم و پاک، رشد، رفاه دنیوی و سعادت اخروی وضع و ابلاغ نموده است؛ و در آیات متعددی فرمود: وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا - کیست ستمکارتر از آن کسی که به دروغ به خدا افترا ببندد.(پایان)
- ۹۲
- ۱۱ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
