خانواده در غرب، تحت تأثیر فردگرایی و ایندیویژوالیسم، آسیب

خانواده در غرب، تحت تأثیر فردگرایی و ایندیویژوالیسم، آسیب‌های جدی دیده و تا مرز فروپاشی پیش رفته است. اما این تمام ماجرا نیست. در سال‌های اخیر، برنامه‌ریزی‌های فرهنگی متعددی در غرب برای ترمیم این سنگر آسیب‌دیده انجام شده و تلاش‌های گسترده‌ای برای احیای نظام خانواده صورت گرفته است. به نظر من، تا حدود زیادی نیز در این زمینه موفق بوده‌اند.

اما در ایران، وضعیت متفاوت است. همه چیز به حال خود رها شده و کشور در شرایطی شبیه به «بی‌دولتی» قرار گرفته است. تشکیل خانواده و فرزندآوری، که زمانی از ارزش‌های بنیادین جامعه ایرانی بود، اکنون به ضد ارزش تبدیل شده است. چهره‌های مشهور، از ورزشکاران گرفته تا سینماگران، به این روند دامن می‌زنند و در غفلت و ناتوانی نهادهای مسئول، وضعیت هر روز وخیم‌تر می‌شود. ما با سرعتی سرسام‌آور در حال پیمودن همان مسیری هستیم که غرب در فروپاشی فرهنگی و اجتماعی طی کرده است.

پیری و سالمندی جمعیت، کمبود نیروی کار جوان، افزایش افسردگی ناشی از خانواده‌های تک‌هسته‌ای، و مشکلات متعدد فرهنگی و اجتماعی، تنها بخشی از پیامدهای این روند هستند. اگر همت اجتماعی و حرکتی مردمی حول این مسائل شکل نگیرد، فشار ناشی از این بحران‌ها در درازمدت، ایران را بدون شلیک حتی یک گلوله از پای درخواهد آورد.

مطالبات و توصیه‌های دلسوزانه‌ی رهبر انقلاب را در خصوص مشکلات جمعیت کشور جدی بگیریم و نقش خودمان را در لبیک گفتن به آن‌ها پیدا کنیم.

✍ محمدجواد خواجه‌وند