دیشب دلم برای قالیباف سوخت

دیشب دلم برای قالیباف سوخت.
کسی که در اوج جنگ، شخصیتش را یک عده افراطی تخریب می‌کنند.
انواع تهمت‌ها را به او می‌زنند.
ترور شخصیتی می‌کنند.
متلک به او می‌اندازند.
کسی که در ایام جنگ ۳ بار تا پای شهادت پیش رفته و باز هم پروتکل امنیتی را رها می‌کند تا به مردم پاسخ بدهد...
او دیشب تصریح کرد هیچ تلاشی برای مذاکره نکرده و آرزوی شهادت دارد
ولی یکی هست خیلی تلاش کرد با لیسانس حسابدای از ۲۲ سالگی استاد باشد ولی تهش در هیچ‌دانشگاه و حوزه ای حتی دوترم تدریس بهش ندادند. خیلی تلاش کرد در مجلس با قالیباف رقابت کند ولی گزینشون برای ریاست در مجلس انقلابی، ۵ نفر رای کسب کرد و نهایتا با تمام تخریب ها ، قالیباف با کسب رای بیشتر از دوره ی قبل یعنی ۱۹۸ رای رییس مجلس باقی ماند. خیلی تلاش کرد قالیباف رو تخریب کند ولی تهش قالیباف شد معتمد نظام برای مهمترین کار و اونیکی هم صفحش رو در توییتر قفل کرد تا نزننش و اومد تو ایتا با تبلیغات گسترده در فضای امن به بلاگری ادامه دارد.
او خیلی تلاش کرد مثل قالیباف باشد و با تخریب او به نان و نامی برسد ولی بند کفش قالیباف هم نشد و نخواهد شد با این روش که در پیش گرفته؛ ترسم که به مقصد نرسد اعرابی،البته آرزوی عاقبت بخیری ابتدا برای خود حقیرم که بیش از هر احدی بدان نیاز دارم و سپس برای او و همگان دارم
(سرفرصت به تفصیل درباره این خودخوانده استاد[ملّای مکتب ندیده ع.ر] صحبت خواهم کرد
یا ابوتراب مددی 🤲
‌