‌‏دو شاخه گل طلبت،ای گل همیشه بهار!

‌‏دو شاخه گل طلبت،ای گل همیشه بهار!
دو بوسه نیزکنار دوشاخه گل بگذار!
ببخش خالی دست مرا به این دل پُر
که ازچهارطرف کرده عشق برتو نثار
بگو سکوت کنند این پرنده ها، تو بخوان!
بایستند همه رودخانه ها، تو ببار!
تمام دلخوشی من ازاین زمانه تویی!
بیا واز دل تنگم ببر دوباره قرار
‏چه خوب وبد،گذراندیم قایق »ما« را
ازآستانه ی گرداب و ریزش آوار
هزار سال دگر بگذرد، بدان ای جان جانانم
که داستان من و تو، نمیشود تکرار...