#منم_و_تو

#منم_و_تو
دیدم که آمده‌ای
حواست نبود
پشت پنجره خود را لای پارچه‌ها قایم کردم
تا سراپا تنها گوشه‌ی چشمی شوم
و یک دل سیر نگاهت کنم
از خانه بیرون می‌روم،
با نگاهی سرد چنان که هرگز تو را نشناخته‌ام
و تو مرا مینگری؛
چیزی از مغزم به سرعت به طرف قلبم سرازیر می‌شود
و انگار نه انگار که تو را دیده‌ام...
کجای جهان است اینجا؟!
که حتی کلمات و فریاد هم صدای سکوت می‌دهند...
این شهر چه جایی‌ست؟
من دیگر هیچ کجای این جهان را نمی‌شناسم؛