ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ...
ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ...
ﺩﻭ ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﺌﺖ ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺧﺘﺮک ﻣﺮﯾﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﺩﺭ ﺁﻏﻮش مادرش ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺮﺍﻥ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ. ﺭﻭﺿﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﺷﯿﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ. ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺯﺩ ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﺳﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺑﺮﻕ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ.
ﺩﺧﺘﺮک ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺣﻮﺍﺩﺛﯽ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻥ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ. ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻓﺖ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺁﺩﻡ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ. ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻋﺮﺏ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺷﻌﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﻭ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻗﻀﯿﻪ ﻏﺪﯾﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻋﻈﻤﺖ ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ. ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﺍﺻﻼ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﺎ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭﻟﯽ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﺭﺍ ...
ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﺷﻮﯼ ﺍﻥ ﺷﺎﺍﺍﻟﻠﻪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﺍﯾﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺖ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻧﻘﺶ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺣﮏ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺷﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻫﺪﯾﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪﺍﺳﺖ. ﻋﺸﻖ ﻫﻢ ﻣﺨﻠﻮﻗﺴﺖ.
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ... ﺩﻭ ﻣﺎﻩ ﻭﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻏﺪﯾﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﮔﺮﻡ ﺭﺍ. ﺗﻮﺟﻬﺎﺕ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ ، ﻋﻠﯽ, ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﯿﻦ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﺁﺧﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺑﻀﻌﻪ ﻣﻨﯽ، ﺍﻧﻔﺴﻨﺎ، ﺳﯿﺪﯼ ﺷﺒﺎﺏ ﺍﻫﻞ ﺍﻟﺠﻨﻪ ، ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺻﻼ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﻨﻪ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭﯼ ﺷﺪ ﺍﻣﺎ...
ﺳﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎ ﺑﻐﺾ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﻭﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ.ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺳﻨﺪ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﭼﺎﭖ ﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻢ ﮐﺘﺐ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺍﺳﺖ.
ﯾﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ ﺑﺎ مادر ﺳﯽ ﺩﯼ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺁﻗﺎﯼ ﺭﺍﺋﻔﯽ ﭘﻮﺭ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩی؟ ﺁﺭﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺑﺼﯿﺮﺕ ﻓﺎﻃﻤﯽ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ ﺳﺎﻝ 92. ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﻣﺮﯾﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻭ ﻣﻠﻮﻝ ﺍﺯ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎ ﺳﺮ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻏﻮش مادرت ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯼ ﺗﺎ ... ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺒﺮﻡ. ﺍﻭ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ.
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻋﺮﺏ ﯾﺎﺩﺵ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﯾﻨﺎﻥ ﮐﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﻃﻠﺒﻨﺪ؟ ﺟﺰ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ؟ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺾ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻣﺤﺾ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭﯼ ﻣﺤﺾ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻓﺪﮎ ﻣﺎﻝ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﻠﻮ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﮐﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﻭﺻﯽ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ؟ (ﮐﻪ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ؟ ﺍﺯ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﯾﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ؟ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﯾﺎ ﻧﻪ؟ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ؟ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﺎﺩﺵ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﭘﯿﺸﺘﺎﺯ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ...)
ﮐﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ) ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﺳﻘﻂ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ؟
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ) ﮔﻔﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ﻧﮕﻔﺖ؟ ﺍﺯ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻧﮕﻔﺖ؟
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺍﻭ ﻫﯽ ﺑﮕﺪﺍﺯﺩ...
ﻣﺮﯾﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﯼ ﭘﺎی مادرت ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﻧﺎﺯ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﮑﺸﯽ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﻫﯿﭻ ﺍﺳﺖ....
ﺩﻭ ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﺌﺖ ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺧﺘﺮک ﻣﺮﯾﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﺩﺭ ﺁﻏﻮش مادرش ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺮﺍﻥ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪ. ﺭﻭﺿﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﺷﯿﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ. ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺯﺩ ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﺳﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺑﺮﻕ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ.
ﺩﺧﺘﺮک ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺣﻮﺍﺩﺛﯽ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻥ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ. ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻓﺖ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺁﺩﻡ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ. ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻋﺮﺏ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺷﻌﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﻭ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻗﻀﯿﻪ ﻏﺪﯾﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻋﻈﻤﺖ ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ. ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﺍﺻﻼ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﺎ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻭﻟﯽ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﺭﺍ ...
ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﺷﻮﯼ ﺍﻥ ﺷﺎﺍﺍﻟﻠﻪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ ﺍﯾﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺖ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻧﻘﺶ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺣﮏ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺷﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻫﺪﯾﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺧﺪﺍﺳﺖ. ﻋﺸﻖ ﻫﻢ ﻣﺨﻠﻮﻗﺴﺖ.
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ... ﺩﻭ ﻣﺎﻩ ﻭﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻏﺪﯾﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﮔﺮﻡ ﺭﺍ. ﺗﻮﺟﻬﺎﺕ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ ، ﻋﻠﯽ, ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﯿﻦ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﺁﺧﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺑﻀﻌﻪ ﻣﻨﯽ، ﺍﻧﻔﺴﻨﺎ، ﺳﯿﺪﯼ ﺷﺒﺎﺏ ﺍﻫﻞ ﺍﻟﺠﻨﻪ ، ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺻﻼ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺻﺤﻨﻪ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭﯼ ﺷﺪ ﺍﻣﺎ...
ﺳﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎ ﺑﻐﺾ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﻭﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ.ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺳﻨﺪ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﭼﺎﭖ ﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻢ ﮐﺘﺐ ﺍﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺍﺳﺖ.
ﯾﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ ﺑﺎ مادر ﺳﯽ ﺩﯼ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺁﻗﺎﯼ ﺭﺍﺋﻔﯽ ﭘﻮﺭ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩی؟ ﺁﺭﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺑﺼﯿﺮﺕ ﻓﺎﻃﻤﯽ ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ ﺳﺎﻝ 92. ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ.
ﻣﺮﯾﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﻭ ﻣﻠﻮﻝ ﺍﺯ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎ ﺳﺮ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﯽ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻏﻮش مادرت ﻣﯽ ﮔﺮﺩﯼ ﺗﺎ ... ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺒﺮﻡ. ﺍﻭ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ.
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻋﺮﺏ ﯾﺎﺩﺵ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﯾﻨﺎﻥ ﮐﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﻃﻠﺒﻨﺪ؟ ﺟﺰ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ؟ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺾ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﻣﺤﺾ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭﯼ ﻣﺤﺾ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻓﺪﮎ ﻣﺎﻝ ﮐﯿﺴﺖ؟ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﻠﻮ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ ﮐﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍ ﻭﺻﯽ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ؟ (ﮐﻪ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ؟ ﺍﺯ ﺍﻧﺼﺎﺭ ﯾﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ؟ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﯾﺎ ﻧﻪ؟ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ؟ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﺎﺩﺵ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﭘﯿﺸﺘﺎﺯ ﺑﻮﺩ؟ ﮐﻪ ...)
ﮐﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ) ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﯼ ﺳﻘﻂ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ؟
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ (ﺱ) ﮔﻔﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ﻧﮕﻔﺖ؟ ﺍﺯ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻧﮕﻔﺖ؟
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺍﺯ ﻏﻢ ﺍﻭ ﻫﯽ ﺑﮕﺪﺍﺯﺩ...
ﻣﺮﯾﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﯼ ﭘﺎی مادرت ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﻧﺎﺯ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﮑﺸﯽ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﻫﯿﭻ ﺍﺳﺖ....
- ۹۴۰
- ۱۵ فروردین ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط