نهج البلاغه حکمت ۱

کُنْ فِي الْفِتْنَةِ کَابْنِ اللَّبُونِ، لاَ ظَهْرٌ فَيُرْکَبَ، وَلاَ ضَرْعٌ فَيُحْلَبَ

(موضوع:روش برخورد با فتته ها)

امام(عليه السلام)در اين حکمت پرمعنا ميفرمايند: در فتنه ها همچون شتر نر ۲ ساله باش، نه پشت او قوى شده که سوارش شوند، و نه پستانى دارد که بدوشند.🐪🐪🐪

*فتنه* در اصل به معناى قرار دادن طلا در کوره است، تا خالص از ناخالص جدا شود، بر همین اساس فتنه گاهی به معنای:
🔹آزمایش و امتحان
🔹بلا و عذاب
🔸و آشوبهاى اجتماعى ست.
و در اين حکمت منظور همان" *آشوب های اجتماعى* "ست.

وقتی درگیری و آشوبی پیش می‌آید، طرفين درگیری ۴ صورت میتوانند داشته باشند:
۱- *هر دو طرف مؤمن و به حق هستند*
در این مورد،وظیفه ی ما👇
ایجاد صلح است.(مانند اختلاف بین عروس و مادر همسرش)
۲- *هر دو طرف گمراه و باطل هستند*
در این مورد، وظیفه ی ما👇
سکوت است وفاصله گیری.(مانند نزاع بین داعش و القاعده،یا قیام ابومسلم بر ضد بنی امیه)
۳- *یک طرف حق است و طرف دیگر باطل*
در این مورد وظیفه ی ما👇
طرفداری از حق و مبارزه با باطل است.
۴- *حق و باطل آمیخته باهم است*
در این مورد وظیفه ی ما👇
سکوت میکنیم و تحقیق میکنیم،تا حق مشخص شود و در آخر طرفداری از حق و مبارزه با باطل.

🔸پس چه زمانی روحیه ی ما باید روحیه ی سکوت باشد؟
(مثل ابن لبون،بچه شتر نر ۲ساله)
جائیکه حق قابل تشخیص نیست(مورد ۴)
و یا هر دو طرف،باطل هستند(مورد ۲)

*⚖️ ملاک تشخیص حق:*
*علی مع الحق ، الحق مع علی*

وبطور کلی *کارکرد نهج البلاغه:*
*نشان دادن حق است*